Een zomerse 10 dagen!

Van 17 t.e.m. 29 juli 2012 verbleef ik aan de Belgische kust. Het weer viel enorm mee: verschillende dagen met volle zonneschijn met temperaturen van meer dan 25° C. Zo mocht het van mij blijven duren. Maar ja ...

Het begon schitterend toen ik de eerste avond al een ransuil kon fotograferen. Er was nog weinig licht toen ik om 21.55u dit portret kon maken.

's Anderendaags reed ik naar Frankrijk om er in de omgeving van Duinkerke enkele mooie natuurplekjes aan te doen. Ik reed eerst naar de "digue du Braek". De weerman had goed weer voorspeld maar dat bleek toch zo niet te zijn.

De eerste vogel die ik fotografeerde was een erg vuile zilvermeeuw. Dit kan men regelmatig zien bij vogels die zich voeden op een stort en zich dan even niet gewassen hebben.

En dan sloeg het noodlot toe. Ik nam een foto van een kleine plevier op het strand en op het kleine schermpje van mijn toestel verscheen "Err 30"! Ik kon geen foto meer nemen. Later bleek dat dit ligt aan de shutter en dat mijn toestel dus binnen moet voor herstelling.

Gelukkig had ik mijn reservetoestel mee - een Canon 350D - en kon ik toch verder op exploiratie van "Le Nord/Pas de Calais". Via "Le Grand-Fort-Philippe" reed ik verder naar "le Platier d'Oye". Vanuit de vogelkijkhut kon ik o.a. meer dan 700 grote sternen bekijken. Ik reed uiteindelijk tot "Les Hemmes de Marck" waar ik nogmaals op het strand ging. Zover ik kijken kon zag ik zand en zeekraal. Het water zelf was kilometers ver ...

Op 20 juli reed ik naar de achterhaven van Zeebrugge om er wat aan macrofotografie te doen. Elk plantje (hier een distel), elk diertje (een oranje zandoogje) werd in detail bekeken en gefotografeerd.

Op 23 juli was ik door BASESIX uitgenodigd op het natourcriterium in Aalst. Na de Gentlemen en BV's was het de beurt aan de profs om de 60.000 aanwezigen te plezieren. Ik kon enkele portretten maken van die dames en heren (voor meer foto's zie Flickr), o.a. van de winnaar Peter Sagan.

Twee dagen later reed ik zelf op de fiets. Samen met andere leden van Mergus reden we rond in de Uitkerkse Polders op zoek naar rare vogels ...

Elke avond ging ik kijken naar de ransuil in de weiden Pompje. Zo ook nog op vrijdag 27 juli. Ik zag hem niet maar keek wel naar een mooie zonsondergang ...

Een rotzomer ...

De zomer is nu bijna een maand oud en tot nu toe was dit een rotzomer! Dagelijks vallen er altijd wel ergens hevige buien en komen straten onder water te staan. Het is te fris voor de tijd van het jaar en wij, natuurfotografen hebben te weinig licht om mooie foto's te maken!

Toch probeerde ik het voorbije weekend er het beste van te maken. Tot tweemaal toe reed ik naar de Uitkerkse Polder waar ik uren bleef staan in een vogelkijkhut. Regelmatig viel de regen naar beneden, maar ik stond daar in het droge en bekeek de natte vogels. Het viel op dat hen dit niet deerde: ze bleven verder fourageren en schudden af en toe eens de druppels van hun veren.

Dichtbij die hut zaten links zowel kievitten als kemphanen op een stuk weide. Toen een van die kemphanen wat dichter kwam kon ik deze portretteren.

Als het weer het toeliet reed ik in de late namiddag rond in de weiden van Oudenburg en Stalhille. Op waarnemingen.be zijn deze beter bekend onder de naam "Weiden Pompje". Opmerkelijk in dit gebied is de aanwezigheid van zeker één koppel bruine kiekendief, wellicht wel twee! Dagelijks jagen zij in die weiden. Ik kon een wijfje vastleggen.

Maar het hoofddoel van mijn aanwezigheid in die weiden was de ransuil die er dagelijks komt jagen om zijn kroost te voorzien van het nodige voedsel.

Op bijna dezelfde plek waar ik deze foto nam, had ik eerder die dag reeds enkele macrofoto's genomen met mijn 180mm-macrolens. Het resultaat zie je hieronder: een atalanta, een strontvlieg en een lantaarntje (vr.).

En tot slot nog een beeld van de "White Wings" tijdens het straattheater dat plaats vond op zaterdagnamiddag in Bredene ... onder een dreigende hemel ...

Van 28 juni t.e.m. 9 juli 2012

Ik verbleef inderdaad van donderdag 28 juni tot en met maandag 9 juli aan zee. Het weer was niet bijzonder goed, maar ook niet zo slecht. Nee, het was typisch Belgisch weer: een beetje van alles, van blakende zon tot neergutsende regen.

Zoals steeds ging ik regelmatig op stap telkenmale gewapend met mijn telescoop en mijn fototoestel met telelenzen. Mijn waarnemingen kan je steeds opzoeken op waarnemingen.be, foto's van mijn uitstappen staan in grote getalle op Flickr.

Op 28 juni trok ik 's morgensvroeg naar de bosjes naast het Zwin. Vele kleine zangvogels hebben daar ruimte genoeg om hun lied te kwelen. Mij viel de spotvogel het meeste op.

De volgende dagen verbleef ik veel in de weiden Pompje. Er was daar een ransuil gespot die regelmatig in de weiden aldaar kwam jagen. Verschillende avonden ging ik op de uitkijk staan. En als ie zich niet vertoonde nam ik dan maar foto's van een ondergaande zon.

Ook het nest met zes torenvalkjes werd regelmatig van op afstand bekeken. Maar daar nestfotografie uit den boze is (zie hier onder punt 3) kan ik geen foto tonen. Ondertussen zijn ze al lang uitgevlogen ...

Het duurde tot 2 juli voor ik een aanvaardbare foto kon schieten van de ransuil. Ik had deze al een paar dagen eerder gespot maar toen was het licht te flauw geweest (door de bewolking) om foto's te nemen.

Op 3 juli reed ik naar de achterhaven van Zeebrugge. Ik kreeg er enkele kleine vogeltjes zoals putter en zwartkop voor de lens en ik durfde het aan een grote kaardebol te fotograferen met een 600mm-lens!

's Anderdaags ging ik op koffievisite bij M. en P. in Zedelgem. Ik mocht er op het terras genieten van de vele vogeltjes die hun mooie tuin bezoeken. Naast koolmezen, groenlingen, merels, e. a. zitten er momenteel ook drie grote bonte spechten: een koppel met hun jong. Het is deze juveniel die ik jullie hieronder presenteer.

Op 5 juli kwamen L. en S. op bezoek. Ze hadden Y. naar De Haan gebracht. Samen met S. kon ik kort na de middag genieten van een plons in ons zwembad. Het water was echt aangenaam (24°).

Op vrijdagavond was ik aanwezig op de plechtige opening van de fototentoonstelling van de natuurfotografen van het Brugse Ommeland in het kasteel van Beisbroek, Zeeweg te Sint-Andries. Ik neem er aan deel met drie foto's: een grutto, een velduil en het Hallerbos. De velduil krijg je hier, voor de andere twee met je echt naar de tentoonstelling!

Op zaterdag 7 juli bezochten we samen met A. en S. en hun 2 kindjes T. en A. de "Human Body"-tentoonstelling in het kursaal van Oostende. Het werd een leerrijke rondgang: wat hebben we een ingewikkeld lichaam dat toch zo goed functioneert!

Op zondag 8 juli ging ik in opdracht van M. nog vlug enkele kemphanen fotograferen maar ook een visdief kwam voor mijn lens.

Gisteren, maandag kwam ik naar Brussel om honderden foto's te bekijken, de meeste in de trash te smijten en sommige wat bij te werken klaar voor publicatie, hier en elders... Hopelijk kunnen jullie er van genieten.

Geocachen in het Zoniënwoud

Het was weeral lang geleden dat ik nog even ging geocachen. Ik had een earthcache gevonden in het Zoniënwoud van zomaar eventjes 7,2 km waarbij "4 vragen te beantwoorden en 3 foto's te nemen" zijn! En de legger had nog geen enkele cache gevonden en enkel en alleen deze cache gelegd. Dit moest wel de moeite zijn om deze eventjes af te wandelen.

Om 8u10 deze morgen vertrok ik met schitterend weer. Het beloofde een mooie dag te worden. WP na WP moest er aan geloven (er zijn er 25) en de wandeling werd mooier en mooier. Ik liep door een gedeelte van het Zoniënwoud dat ik nog niet eerder bewandeld had. Een klein watertje had reeds een diepe vallei uitgeschuurd tussen de bomen door. Ik volgde het beekje berg af. Dit ging vlot. Tot ik aan een bepaald WP de bedding moest verlaten en verder bergop moest wandelen. Dat ging net iets trager ...

Na het kruisen van de Groene Spechtdreef, in 't Frans "Drève des Piverts" (sic), kwam ik terug in een schitterende vallei. De zon priemde door de bomen, maakte alles nog veel mooier. Plots zag ik een reetje staan. Het had me ook gezien, maar bleef toch lang genoeg kijken tot ik een foto nam en het wat later weg liep. Weinige meters verder zag ik een tweede ree. Deze lag in het gras juist op een plek waar de zon scheen. Ze lag te genieten van de eerste warmtestralen. 't Beestje had er deugd van en toen het mij ontdekte ... bleef het rustig liggen. Ik vervolgde vlug mijn weg om het niet verder te storen.

De antwoorden op de vragen werden een na een gevonden, de verplichte foto's werden genomen. Dit laatste is niet zo gemakkelijk als je alleen op stap bent. Enkel de laatste foto, die aan de tumuli, was scherp. De andere twee niet, maar ze volstaan om bij mijn log te plaatsen.

Om 11u15 was ik terug aan de wagen, de cirkel was rond. Ondertussen had ik wel een andere cache eventjes meegenomen. Even voorbij het 11de waypoint kwam ik op 655m van die cache. Een ommetje van een goeie kilometer als je er meer dan 7 moet lopen kon er gerust nog bij. En aangezien ik de spoilerfoto niet bekeken had moest ik ter plekke - aan de wallen opgeworpen om de wolven buiten te houden ten tijde van Albrecht en Isabella - toch nog lang zoeken. Vandaar dat ik iets meer dan drie uren wandelde. Dank Peter voor deze prachtige wandeltocht/-cache! Ik heb er van genoten!

Het Zoniënwoud

De weersvoorspellingen van het KMI op deze eerste zomerdag waren terug niet bijzonder schitterend: eerst nog droog met enkele opklaringen met na de middag buien die plaatselijk erg hevig kunnen zijn vergezeld van hagel en onweer! Dus rap naar buiten en niet te ver: het Zoniënwoud aan de zuidkant van Brussel.

Ik rij naar Oudergem via de Tervurenlaan en daar waar ze samenkomt met de Tervuursesteenweg duik ik rechts het bos in: zo'n 400m verder is er een parkingplaats. En rondom staan genoeg onderwerpen die mij aanspreken: ik ga ze fotograferen met mijn 180mm macro lens!

Ik begin met een bosaardbei. Ik zie er verschillende staan en kies er die uit die ik best in beeld kan brengen. Ik weet dat deze vruchten een sterke smaak hebben maar durf er toch geen te plukken. Teveel eigenaars laten hier hun hondje uit ...

Ik trek dieper het bos in. Op vochtige plekken zoek ik naar onderwerpen: een rood spinnetje trekt mijn aandacht, maar het blijft niet stilzitten en ik verlies het uit het oog. Op een halfrotte boomstronk vind ik ... ja, wat vind ik? Zijn dit paddestoelen? Ik weet het niet. Ze zijn maximum 1 cm hoog en staan zo dicht bij elkaar dat je zou denken dat er maar drie zijn. Maar met die macro-lens zie je dat het er vele tientallen zwammetjes zijn (klik maar even op de foto) die dicht tegen elkaar aanleunen! Later onderzoek heeft uitgewezen dat het hier om een slijmzwam gaat, waarschijnlijk het Bruin Netpluimpje (Stemonitis virginiensis), want volgens Wikipedia: "Stemonitis is a distinctive genus of slime moulds found throughout the world (except Antarctica). They are characterised by the tall brown sporangia, supported on slender stalks, which grow in clusters on rotting wood. Identification within the genus is difficult, and can only be performed with confidence using a microscope."

Veel brandnetels staan langs het pad. Ik speur hun prikkende bladeren af tot ik een slakje zie eten. Da's ook altijd een dankbaar onderwerp. Het statief wordt opgesteld, het fototoestel er op vast geschroefd en het slakje wordt langs alle kanten gefotografeerd. Deze foto vind ik persoonlijk goed:

Begint het nu te druppelen? Is de buienlijn er al? 'k Zie het niet aankomen, 'k loop in een bos weet je, en door het dichte bladerdek zie ik de hemel niet, dus ga ik toch terug in de richting van de wagen, 'k wil niet overvallen worden door een hevige bui! Een boterbloem met een klein kevertje trekt toch nog mijn aandacht.

't Is al middag als ik terug op de parkingplaats ben. Wat gaat de tijd toch vlug als je met fotografie bezig bent in zo'n bos! Te vlug ... zelfs als je wat anders doet ...

Molsbroek in Lokeren

Deze voormiddag ben ik naar het natuurgebied Molsbroek in Lokeren geweest. De bedoeling was de witkopeend te spotten en als die dicht genoeg kwam te fotograferen. Ik deed een lange wandeling langsheen de oevers van deze uitgestrekte moerasvlakte maar kon deze bijzondere eend niet spotten. Ik zag wel kuifeend, slobeend, wilde eend, fuut, geoorde fuut en duizenden kokmeeuwen in hun broedgebied.

In een hoekje van het domein, juist naast het bezoekerscentrum, vond ik een "kriebeltuin", een afgesloten kleine tuin waar de bezoekers ingeleid worden in de wereld van de insekten. Ideaal dus om de macrolens uit te halen en anderhalf uur foto's te nemen van al wat groeit en bloeit.

En het eerste waar mijn oog op valt is een hommel die rustig zit te genieten van de eerste zonnestralen op een huisje bestemd voor vlinders (Klik op de foto om deze groter te zien!).

Wat verder zit een gewone schorpioenvlieg. Ik fotografeer ze van alle kanten, maar dit bovenaanzicht is wel echt gelukt.

Plots vliegt een fijne blauwe waterjuffer voorbij. Ik wacht tot ze ergens gaat neerzitten en benader deze dan zeer behoedzaam. Dergelijke beestjes hebben immers niet veel nodig om op te vliegen. Gelukkig blijft dit lantaarntje rustig zitten.

Maar ook een aantal bloemen trekken mijn aandacht. Hier een foto van een blaassilene. Meer foto's van deze en andere uitstapjes kan je altijd vinden op flickr!

EN WAT DENK JE VAN MIJN NIEUWE LAY-OUT: EEN KADER ROND DE FOTO EN MIJN NAAM ER IN 'T GROOT ZO MAAR MIDDEN IN! REACTIES ZIJN WELKOM ...

De Uitkerkse Polders

Het was lang geleden dat ik nog eens in de Uitkerkse Polders rondliep. Maar veel is er niet veranderd. De Drijfstraat is nog altijd afgesloten. Ik parkeerde mijn wagen in de Neptunuslaan en ging te voet de Drijfstraat in. De oude asfaltverharding is volledig uitgebroken. 'k Ben curieus was ze daar gaan doen. Het kruispunt van deze straat met de Uitkerksestraat en de Neptunuslaan is wel volledig heraangelegd. Ik dus terug naar de wagen en via Blankenberge city naar de polders. Veel beweging was er niet: aan de eerste hut zaten enkel wat kokmeeuwen in hun broedgebied en enkele kluten. Aan de volgende kijkhut, die aan het kruispunt van de Hooistraat en de Kuiperscheeweg, zat een koppel knobbelzwanen dichtbij. Ik fotografeerde die welke het dichtst zat waarbij ik lette op mijn witbalans. Het resultaat mag gezien worden.

Op de waterplas dicht bij het bezoekerscentrum Groenwaecke fourageerde een steltkluut. Die moest ik toch fotograferen om later bij mijn log te kunnen zetten op waarnemingen.be.

Wat verder zag ik enkele scholeksters lopen. Er was een exemplaar dat me opviel. Eventjes gekeken met de verrekijker: het was een juveniele scholekster! Daarvan had ik nog geen portret. Dus ...

Op mijn terugweg zag ik nog - weliswaar in tegenlicht - een bruine kiekendief.