Een warm afscheid

Vandaag moesten El Rocio verlaten voor een lange rit naar Malaga. Daar zou om 19u50 onze vlucht naar Brussel vertrekken. We waren zinnens van vroeg te vertrekken maar dat was niet nodig: om 8u 's morgens is alles daar nog donker en is er niets te zien! Na het ontbijt vertrokken we dus in alle rust: het was immers zondag en dat was er aan te zien. Via de autoweg passeerden we al vlug Sevilla en even voorbij Osuna verlieten we de snelweg en reden op Martín de la Jara om er de Laguna del Gosque te bekijken. Onze vogelaars ontdekten terug een aantal soorten die we niet eerder zagen (o.a. bergeend). Ik deed er een eenzame wandeling tussen de olijfbomen en kon er een Provencaalse grasmus (Sylvia undata) fotograferen.

In Sierra de Yeguas aten we een laatste bocadillo met een smakelijke pint bier (ondanks het feit dat Cruzcampo een Heineken-product is) en reden toen op Fuente de Piedra om daar even rond de grote laguna te rijden. We zagen nog een steenuil (een nieuwe soort voor onze lijst!), een mannetje blauwe kiekendief, een Iberische klapekster,en een groot aantal grielen (Burhinus oedicnemus). Ik kon er een laatste foto van maken.

Vandaag werden volgende soorten nog toegevoegd aan onze lijst: knobbelmeerkoet, steenuil en bergeend. Deze waarnemingen brachten het totaal op 162. Tellen we daarbij de schreeuw- of bastaardarend - genoteerd als arend spec. - dan komen we uit op 163 en dan zitten we nog met een exoot, nl. de nijlgans. Tellen we die mee dan komen we uiteindelijk uit op 164 verschillende soorten! Wie doet beter??

Aan de incheckbalie op de luchthaven bleek dat Jef niet kon meevliegen. Maar zijn dertien medereizigers steunden hem ten volle in zijn verzoek aan de Brussels Airlines-verantwoordelijke om toch mee te kunnen en na lang afwachten viel de beslissing dan toch: Jef kon mee (mits de aankoop van een duur vliegtuigticket)! Eind goed ... alles goed! En zo vlogen alle 14 groepsleden samen naar Brussel waar ... Enzo hen opwachtte!

Mijn oprechte dank gaat naar alle groepsleden (en ook naar die ene thuisblijver die iedere dag onze avonturen publiceerde op de website van mergus.be)! Het was aangenaam reizen en vogelen in jullie gezelschap, de sfeer en het weer waren ronduit warm en dit is dus zeker voor herhaling vatbaar ...

La Rocina, Acebron & Acebuche

Er werd afgesproken dat we vandaag wat vrije tijd zouden krijgen om nader kennis te maken met El Rocio. Zij die eerder voor de kwantiteit kwamen konden nog een wandeling doen dichtbij.

Maar eerst gingen we nog samen op stap naar La Rocina. Het bezoekerscentrum aldaar staat aan het begin van een 3,5km lang wandelpad dat we gezamenlijk afwandelden. De verschillende vogelkijkhutten geven een zicht op de stroom La Rocina maar die stond volledig droog. We hoorden en zagen dus enkel een aantal kleine zangertjes waaronder de Cetti's zanger, graszanger, roodborst, koolmees, ...

Toen we bijna rond waren sprong juist voor mij een "mangouste" vanonder het wandelpad en vluchtte het de dichte begroeiing in. Dit dier had ik nog nooit gezien, nog een lifer voor mij!

Vandaar reden we dieper het woud in naar het Palacio Acebron. Na een flinke wandeling en een bezoek aan het paleis vanwaar men vroeger ging jagen op de lynx, lieten we een groepsfoto maken.

Van links naar rechts en van boven naar beneden zien we: Marc, Johan, Marc, Jef, Geert, Paul, Chris, Jan, Frank, Guido, Eric, Noël, Rik en Martine.

Vandaar ging het naar het belangrijkste bezoekerscentrum van de Doñana: Acebuche. Sommige maakten daar een (te) lange wandeling, terwijl anderen op de picknickweide de vele tientallen blauwe eksters trachten te fotograferen. Ik was bij deze laatste.

Plots staken een vijftal wilde zwijnen de parking over en wandelden al wroetend verder het bos in.

Bij het verlaten van de Doñana kon ik nog een Iberische klapekster (Lanius meridionalis) vanuit de wagen fotograferen.

Na het middagmaal in het Hostal Cristina bleef ik in El Rocio en deed er samen met 5 lotgenoten een wandeling die uitdraaide op een groot feest. In de Hermandad van Jerez de la Frontera werden we getrakteerd op jamón, salami, tortilla en de lokale sherry. De ladies dansten voor ons hun mooiste flamenco's terwijl de omstaanders - wij incluis - hard meeklapten in de handen. We waagden ons zelfs aan een danspasje ...

Na zo'n geweldige ontvangst gingen we op zoek naar de Hermandad van Sevilla want we wisten dat ook daar er een fiësta bezig was. Daar moesten we onmiddellijk proeven van een Rebujito, een verrassend lekkere mix van de vino Manzanilla met 7 Up. We werden uitgenodigd om samen met de jonge dames de flamenco te dansen. Ze moesten niet aandringen!

Die avond speelde de stand van de teller geen rol meer ... hij stond op 159.

Columbus en de Rio Odiel

Vandaag reden we langs nieuwe wegen in de richting van Huelva en de Portugese grens. Onze eerste stop lag in het dorpje Palos de la Frontera waar we vanaf een spoorweglijn een zicht hadden op de "Laguna de Palos". We speurden de oevers af in de hoop een knobbelmeerkoet te vinden maar buiten de vele meerkoeten, slob- en andere eenden was het er rustig. Wel werd er een blauwe ekster, raaf, Iberische klapekster, een purperkoet gezien.

Wat verder bezochten we de "Muelle de las Carabelas", een museum dat replica's toont van de drie schepen: de Niña, de Pinta, en de Santa María, waarmee Christoffel Columbus zijn eerste reis naar Amerika maakte.

Daarna reden we rond Huelva om de andere oever van de rio Odiel te bereiken en daar de omgeving van het Ornithologisch Centrum af te speuren naar steltlopers en misschien wel een nieuwe soort toe te voegen aan onze lijst.

Na het middagmaal in Corrales reden we verder langsheen de rio Odiel en bezochten er de marisma's. Opmerkelijk waren de vele Audouins meeuwen - we telden er 1040 - de lepelaars, visarend, grauwe kiekendief, grielen, ooievaar en één velduil die al die meeuwen deed opvliegen!

Vele steltlopers werden er gespot in grote aantallen: kleine strandloper, rosse grutto, wulp, regenwulp, bonte strandloper, krombekstrandloper, groenpootruiter, steenloper, tureluur en veel steltkluut. Op het zand zaten roodborsttapuit, tapuit, paapje, ...

De teller klom die dag tot 152 soorten!

Naar El Rocio via het hart van de Brazo

's Morgensvroeg verlieten we Los Palacios en gingen we ontbijten in Pinzon, een kleine gemeente in het hart van de Brazo. Daarna reden we over stoffige wegen naar Coria del Rio, om daar de Guadalquivir met de veerboot over te steken. Vele malen hielden we halt om de rijkdom aan vogels te bewonderen.

Lifers in de Brazo del Este waren voor mij o.a. de Golden Bishop en het Sint-Helenafazantje (Amandva amandava).

Verrassend was zeker de ontdekking door Rik van een Westelijke Rifreiger tussen de vele koereigers op een van de plassen. De vogel zat veel te ver voor mijn 500mm-lens maar was met de telescoop prachtig waar te nemen.

In de namiddag bezochten we eerst het natuurreservaat "Dehesa de Abajo", een grote laaggelegen plas met 750 flamingo's, 550 steltkluten, pijlstaarten, kemphanen, en nog veel meer ...

... om daarna in de rijstvelden niet minder dan 2200 zwarte ibissen te tellen, 1800 kleine zilverreigers, een hop, een kerkuil (Tyto alba), 5 bruine kiekendieven, vele kleine zangvogeltjes, te veel om op te noemen.

Dit schitterende parcours eindigde in een lieflijk plaatsje dat ik me best herinnerde van een vorige reis: El Rocio. We werden er hartelijk verwelkomd in het Hostal Cristina dichtbij de uitgedroogde marisma.

Naar Los Palacios

We namen afscheid van Tarifa en reden naar Los Palacios aan de poort van de "Brazo del Este".

We reden langs Vejer de la Frontera, gemeente die we de avond voordien nog even aandeden, namen daar de Autovia del Toro richting Medina Sidonia en reden zo op Jeres de la Frontera. Vandaar ging het naar Sanlucar de Barrameda om dan via La Algaida, Trebujena en La Cabezas de San Juan aan te komen in Los Palacios y Villafranca. Onderweg deden we verschillende lagunes aan, o.a. die van Medina, die van La Algaida en die van Bonanza.

Het spreekt vanzelf dat onze lijst met waarnemingen terug aangevuld werd. We zagen o.a. krooneend, purperkoet, witoogeend, witwangstern, buidelmees, visarenden (Pandion haliaetus), hop, rode wouw, dunbekmeeuw, zwarte ruiter, ralreiger, bonte vliegenvanger, en zo veel meer ...

In Los Palacios nam Guido ons mee naar een typisch restaurant (was dit Bar Miguel?) waar zowel de sherry uit het grote vat (€1 voor een glas) als de spijzen (dessert incl.) ons best smaakten! Het hotel San Sebastian op de Avenida de Sevilla was eenvoudig en onze kamer (ik deelde die de ganse reis met Marc) lag rustig aan de achterzijde.

Cultuur in Bolonia en geschiedenis in Trafalgar

Het stadje Bolonia was ons eerste doel vandaag: daar werd in een prachtige baai aan de Atlantische Oceaan in het jaar 2 v. Chr. Baelo Claudia gesticht. Dit stadje bekend voor de aanmaak van garum, een vissaus gewaardeerd door de Romeinen, werd reeds in de 6de eeuw door de bevolking verlaten ten gevolge van een aantal aardbevingen en is toch nog uitzonderlijk goed bewaard gebleven en geeft nu nog een goed overzicht van hoe een Romeinse stad er moet uitgezien hebben.

Het spreekt vanzelf dat dergelijke site zo mooi gelegen aan de blauwe zee met een prachtig strand ook bezocht wordt door vele vogels op trek. Ik ontdekte er een kuifleeuwerik (Galerida cristata) en kon wat verder door de telescoop een blauwe rotslijster bekijken.

Daarna gingen we middagmalen - nog een bocadillo - waarna we onze weg zochten naar de "Marismas van Barbate", de brakwatermoerassen. In de onmiddellijke omgeving werd daar de heremietbis of kaalkopibis (Gerontcus eremita) terug geïntroduceerd. We telden er 21 exemplaren!

Dicht bij de haven van Barbate vond ik nog een jonge besmeurde Jan-van-Gent. Hij zag er nog sterk uit maar kon niet meer vliegen. Ik wenste deze vogel toen hij verder afdreef veel geluk toe. Hopelijk was er iemand in de haven die deze vogel opmerkte en hem naar een opvangcentrum bracht.

Achteraf deden we nog een wandeling rond de vuurtoren op Kaap Trafalgar, waar in 1805 de zeeslag plaats vond tussen de Britse en de Frans-Spaanse vloot. Op het einde van de dag hadden we tot nu toe 130 verschillende soorten vogels gezien.

Warmte in de rijstvelden van La Jante

Na het ontbijt - wat tomatenpulp op een geroosterd broodje en een café solo - reden we terug naar de telpost "Cazalla". Langs weerszijden van de baan wordt er daar vanaf de heuveltoppen uitgekeken over de valleien die reiken tot aan de oceaan. En aan weerszijden staan trektellers van allerlei nationaliteiten.

Waar men ook kijkt: steeds zijn er vogels in het luchtruim. We zagen slangenarenden, zwarte en witte ooievaars (Ciconia ciconia), vale gieren (Gyps fulvus) en aasgieren, zwarte ibissen en mogelijke een schreeuwarend of een bastaardarend. Aangezien er die dag een schreeuwarend werd gemeld door andere vogelaars gaat onze groep er van uit dat het die arend was die we hoog boven onze hoofden zagen passeren in de richting van het zuiden.

Op de flanken zat natuurlijk ook veel "klein grut". Overal ziet men roodborsttapuiten, tapuiten, zwartkop, kleine zwartkop (Sylvia melanocephala), fitis, ...

In de namiddag deden we "La Janda" aan, ooit één van de grootste wetlands van Zuid-Spanje. In deze immens grote onder water gezette velden waar de rijst groeit in een verzengende hitte zochten we naar vogeltjes: naast de alom aanwezige koereigers vonden we een grote zilverreiger,Spaanse mussen, een grijse wouw (Elanus caeruleus), een kleine torenvalk, een Iberische klapekster, ...

Later reden we door de katoenvelden. Op een groot erf kon ik de rode patrijs (Alectoris rufa) fotograferen.

Zoals steeds waren we rond 20u30 terug aan ons hotel en toen we bij een verfrissend glaasje witte wijn onze lijst van waarnemingen opstelden kwamen we tot 118 soorten!