Aankoop telescoop

Had ik maar een telescoop gehad toen ik die bijzondere waarneming deed op zondagavond. Toen ik op de website "Sights of Nature" van Georges De Putter keek, zag ik dat hij nog een tweedehands telescoop te koop had. Die zou mij kunnen van nut zijn! Wij, Nicole ging mee, op weg naar Brugge.

Georges ontving ons vriendelijk en toonde ons de beschikbare toestellen. Het was niet wat ik verwacht had en dus ... haalde hij maar een nieuwe boven. Het allerlaatste toestel: een Kite SP-ED82 met een oculair 25 - 50x WA. Wij bekeken minuten lang de gaaien die in zijn tuin voedsel kwamen zoeken.

Na een hoofdknikje van Nicole ('k was blij dat ze erbij was) viel de beslissing vlug. Wij kochten dit schitterende toestel, statief incluis; 't Was toch mijn hoofdhobby, niet ...

Welles/Nietes ...

Zo gezegd, zo gedaan. Om 6u30 waren we ter plaatse: we speurden de velden af in de schemering, mijn collega (alhoewel ik niet aan hem kan tippen) met zijn telescoop, ik met de verrekijker. We vonden niets. De vogel was gaan vliegen. We verlieten elkaar en we gingen elk afzonderlijk de velden in de ruime omgeving (tot de Schorreweiden inbegrepen) afspeuren. Maar het mocht niet helpen. Spijtig...

Ondertussen was mijn melding op waarnemingen.be niet onopgemerkt gebleven. Er ontspon zich een discussie op de Belgian Birds-group op Yahoo. Sommige schreven onmiddellijk dat dit is een gewone goudplevier was, anderen verwezen naar een aantal toch zichtbare kenmerken die eerder deden denken aan een Amerikaanse goudplevier. Alle vooraanstaande vogelaars mengden zich in de debatten die ik met meer dan gewone interesse volgde.

Later stelde ik vast dat verschillende vogelaars ter plaatse kwamen om te zoeken naar de "spannende goudplevier" zoals deze in de discussie genoemd werd. Ik had iets wakker gemaakt onder de vogelaars.

Er kwam geen uitsluitsel die dag ...

Amerikaanse goudplevier ???

Zondagavond ging ik nog even kijken naar de Schorreweiden en op de terugweg deed ik ook nog eens de weiden van Stalhille aan. Daar had ik immers al verschillende roofvogels gezien en ook een hermelijn kunnen fotograferen.

Plotseling zag ik zo'n 150m verder in de weiden richting Stalhille een vogel zitten. Ik herkende deze niet onmiddellijk en nam enkele foto's met mijn 500mm-lens. Ik zoomde in op mijn toestel (een Canon 50D) en bekeek de genomen foto's. Tiens, een eigenaardige beestje. Ik besloot nog een paar foto's te nemen (wie weet heb ik wel iets zeldzaams gezien) met mijn 600mm-lens met een 1,4 converter ertussen. Zo bekwam ik een 840mm. Thuis bekeek ik de foto's, koos er de beste uit (op zo'n afstand zijn het geen goede foto's), maakte een crop aan 100% ervan en plaatste deze op waarnemingen.be alsof ik een kanoet gezien had.

Om 23u30 kreeg ik een telefoontje van een vogelaar die me meldde dat het zeker geen kanoet was op mijn foto, maar mogelijks een Amerikaanse goudplevier! Ik wist het dat het iets speciaal moest zijn! We spraken af om de volgende morgen vroeg ter plaatse nog eens te gaan kijken naar deze bijzondere vogel.

Daarna paste ik nog mijn waarneming aan en veranderde de kanoet in een Amerikaanse goudplevier en zette mijn waarneming op onzeker.

Blauwborst en geringde grutto

's Morgens was ik al vroeg in de Uitkerkse Polder. Ik wilde persé enkele foto's nemen van een blauwborst en wist daar een zitten. Maar het was mistig en de eerste foto's die ik nam van een grutto waren niet voor publicatie vatbaar. Maar plots kwam de zon zachtjes door de laatste mistslierten priemen en de blauwborst was op de afspraak. Om 8u02 kweelde hij voor mij zijn mooiste deuntje.

Wat later toen de zon al volop scheen toonde een grutto me zijn mooiste mannequin-pasjes.

In de late namiddag zat ik alweer in de weiden van Stalhille. 't Was er feest! Eerst ging al mijn aandacht naar de kluten. Het voorspel was mooi om zien en het duurde niet lang of het mannentje kluut deed wat het vrouwtje al geruime tijd van hem verlangde.

De scholeksters die in de nabijheid zaten hadden dit in de mot en toen het hun beurt was kon ik ook dit vastleggen.

Ik sloot de dag af met een waarneming van een geringde grutto. Ondertussen zijn de gegevens van die waarneming al doorgestuurd naar de projectleider van dit ringprogramma en hij heeft me beloofd de levensgeschiedenis van deze vogel te bezorgen. Ik hou jullie op de hoogte ...

888

In de late namiddag ben ik even polshoogte gaan nemen in de Schorreweiden van Stalhille. Er waren meer vogels te zien in de lucht dan op het water of in de weiden. Waarschijnijk trokken die allemaal naar hun respectievelijke slaapplaatsen.

Eerst kwamen acht lepelaars over. Ik volgde ze geruime tijd met mijn telelens tot ze uit het zicht neer kwamen ergens in de velden van Noordede.

Wat later kwamen acht grutto's overgevlogen.

En toeval of niet maar ... acht kemphanen verplaatsten zich over korte afstand in de Schorreweiden zelf.

Driemaal acht vogels ... de titel van dit stukje was dus gemakkelijk te vinden!

Space Invader

Herinner je je nog het computerspelletje "Space Invader"? Een Franse artiest van "Urban Art" creëert sinds 1990 aan de hand van mozaïktegeltjes dergelijke monstertjes en kleeft die - in alle anonimiteit - waar er ook maar plaats is op de gevels. Het begon in Frankrijk waar alle belangrijke steden de figuren zagen verschijnen, maar deinde uit over de ganse wereld. Er zijn nu al Space Invaders te vinden van New York, over LA, Miami, Amster- en Rotterdam, Parijs, Londen, Baecelona, Rome, tot in Tokyo, Bangkok, ... Er worden zelfs tentoonstellingen gehouden waar zijn werken aan hoge prijzen verkocht worden zonder dat men weet wie de schepper er van is.

Sinds begin maart 2012 hebben de Space Invaders nu ook Brussel ingenomen. Gisteren, tijdens een wandeling in het centrum van Brussel kon ik er al vier ontdekken. Blijkbaar zouden er al 32 of 33 hangen. En op 20 april 2012, ter gelegenheid van de 30th comtemporary art fair "ART BRUSSELS", wordt er een tentoonstelling van zijn werken gehouden worden in de kunstgalerij A.L.I.C.E., A. Dansaertstraat te Brussel. Vernissage om 18.00u. Het is niet geweten of de artiest daar ook zal aanwezig zijn ...

What a wonderful world ...

Rouge Cloître ofte Rood Klooster

Deze morgen op stap in de omgeving van het Rood Klooster te Oudergem. Eerst op zoek naar wat voorjaarsbloeiers. Ik stelde vast dat in een beukenbos deze eerste bloemetjes maar schaars voorkomen. Ik vond slechts enkele bosanemonen, wat speenkruid en witte klaverzuring.

De witte klaverzuring (Oxalis acetosella) is een plant uit de klaverzuringfamilie (Oxalidaceae). Het is een kleine plant die voorkomt in bossen en heggen, op vochtige plaatsen. De bladeren doen aan iets aan die van klaver (Trifolium) denken, maar ze zijn bleker groen van kleur. De stengels ontspringen uit de wortelstok en kruipen min of meer. Elke bloemsteel draagt een bloem met twee schutblaadjes. De bloem is wit en heeft lila adertjes en gele vlekken aan de voet van de kroonblaadjes. De lengte van de bloemblaadjes is 0,8-1,5 cm. Witte klaverzuring bloeit alleenstaand in april en mei. Het blad is geel geelgroen en drietallig.

War verder bloeide al een enkele gevlekte aronskelk. De bloemen leveren geen nectar, maar lokken insecten met een sterke geur en sluiten de insecten vervolgens voor 24 uur op. Een dergelijke strategie van bedriegen wordt aangeduid met de term sapromyofilie.

Ik verwisselde van lenzen (de 18-55mm er af, de 600mm er op) en ging op zoek naar wat vroege vogeltjes. Lang duurde het niet of ik kreeg een pimpelmees voor de lens, gevolgd door een roodborstje, een glanskop, een boomklever en hoog in de bomen een middelste bonte specht.

Voor mijn voeten zag ik iets bewegen tussen de bladeren. Het bleek een rosse woelmuis te zijn die zijn naam eer aan deed en wat verder zat een Siberische grondeekhoorn op een met mossen en grassen begroeide boomstam. Beide werden vastgelegd op de sensor.