Paddenstoelen in Vloethemveld

Een verlengstuk aan onze trip naar de "Lac du Der" was een paddenstoelenwandeling die Jef deze namiddag organiseerde in het Vloethemveld. Het aantal aanwezigen was eerder beperkt maar de belangstelling des te groter. Kijk maar even hoe Johan opkijkt naar Jef!

Met duidelijke bewoordingen leidde Jef ons in: ridderzwammen en russula's zouden de hoofdbrok vormen vandaag. Een van de eerste paddenstoelen die we zagen was de braakrussula.

Op onze wandeling zagen we ook enkele bijzondere exemplaren. Zo vonden we niet alleen het geweizwammetje, maar ook een sponszwam, een trilzwam, een takruitertje, een gele stekelzwam. Van deze laatste nam ik een detailfoto van de stekels. Maar voor Jef was het vinden van een satansboleet dé vondst van de dag (later thuis gedetermineerd als een gladstelige heksenboleet)!

Een zwarte kluifzwam trok ook mijn aandacht en dus maakte ik zijn portret.

Op onze terugweg vonden we dan nog de kale inktzwam.

In totaal vonden we 39 verschillende soorten en hoorden we de zwarte specht, goudhaan, boomkruiper, heggenmus en staartmees. Tot slot nog een foto van een nog te determineren paddestoel van ongeveer anderhalve centimeter groot die uit een beukennotennapje groeit.

Buizerd vs. Ruigpootbuizerd

Deze morgen ben ik wat gaan rondtoeren in de weiden van Stalhille (deelgemeente van Jabbeke) en Ettelgem (deelgemeente van Oudenburg). Het was er uitermate rustig. De plassen van de Schorreweiden lagen er verlaten bij en in de weiden van 't Pompje zat er enkel nog een roodborst te roepen en vlogen 4 vinken op.

Plots kwam een grote vogel recht op me aangevlogen. Ik herkende deze niet maar zag wel onmiddellijk dat het iets speciaal was.

Na een "touch & go" op de luchthaven van Oostende vloog hij na een paar minuten terug over mijn hoofd. Ondertussen weet ik dat het de Lockheed C-130H Hercules met inschrijving G-781 was van De Koninklijke Nederlandse Luchtmacht.

Alle gekheid op een stokje: 'k zie liever een roofvogel overvliegen dan zo'n gevaarte! Ik werd wat later op mijn wensen gediend: een buizerd zat op een boomstronk en toen ik voorzichtig naderde bleef hij rustig zitten. In elk geval lang genoeg om dit portret te kunnen maken.

In de namiddag pikte ik M. op en samen reden we naar Nederland, meer bepaald naar Retranchement (deelgemeente van Sluis) met de bedoeling daar een ruigpootbuizerd te vinden. Lang moesten we niet zoeken. Een adult mannetje vloog op en ging jagen in de richting van Cadzand. Even verloren we de vogel uit het oog en toen we in de richting waarin hij verdween reden, zag ik deze recht op ons afkomen. We hielden halt en konden minutenlang zijn jacht - waarbij hij ook ging bidden - volgen. Op een 50m van ons zette hij zich op een weidepaal.

Ik had graag de zon in de rug gehad voor het nemen van foto's. We reden dus naar de parking aan de "Witte Koksmuts", een bekend restaurant maar nu gesloten tot 7 december, vanwaar we een goed zicht hadden op het gebied. We vonden de vogel terug maar toen deze opvloog stelden we vast dat het een andere vogel was. Tot onze grote verbazing en vreugde bleek het een 2de cyclus vrouwtje ruigpootbuizerd te zijn! Een artikel over de leeftijdsbepaling van beide vogels kan je hier lezen.

Onze dag kon niet meer stuk: we konden naar huis om 3 kleine zilverreigers, 1 grote zilverreiger en twee ruigpootbuizerds te loggen!

A walk in Brussels

Na vele grijze dagen is er deze morgen eindelijk wat zonlicht te zien. 'k Ga even naar Brussel Stad, daar is altijd iets te zien. 'k Ben al vroeg op stap: met de metro tot aan De Brouckère en dan een wandeling door de smalle natte straatjes. Ze zijn pas gekuist en de terrasjes zijn nog niet gezet om klanten te ontvangen.

Op de "Grand' Place" is 't al druk: men bouwt er aan die nieuwe elektronische kerstboom die al veel reacties bij de Brusselaars uitgelokt heeft. 't Zal nogal een bouwwerk worden!

Ons manneken kan het allemaal niet schelen: hij blijft maar wateren nu zelfs uitgedost als student aan de VUB. Hij weet het wellicht wél, maar ik vraag me af waarom al die hangsloten zijn hek (ont)sieren! Een studentikoze grap?!?

Ik blijf maar met vragen zitten! Welke zou ik kiezen: "a Brussels' Waffle with ...".

Nee, voor mij is het nog te vroeg, liever een koffie aan de Sint-Gorikshallen. Maar ook daar is men nog niet open ...

Dan maar wat verder slenteren langs de vele modehuizen in de Dansaertstraat. Even stilstaan bij "Stijl" waar ook Ann Demeulemeester en Dries Van Noten enkele vierkante meters hebben. Eén dame heeft al inkopen gedaan.

Dan maar rechtsaf naar het Sint-Katelijneplein. Tiens, de kerkgevel is gedeeltelijk vrijgemaakt. Maar vlak voor de kerk bouwt men nu met bamboe een soort dak over de kerstkraampjes. Ook dit is kunst ...

De lokale commerce brengt alles in gereedheid voor een drukke dag. Het oesterkraampje wordt opgetrokken aan de andere kant van het pleintje en de champagne wordt in een reflecterende ijsemmer gelegd bij "Le Jaloa". Straks zullen hier zowel toeristen als Brusselaars genieten van zes oesters met een glaasje, een gewoonte op de "Place Sainte-Catherine"!

En zonder dat de mens (in dit geval een fotograaf) het beseft is het al middag en moet ik met de metro naar huis om de soep op te zetten. 'k Heb nog steeds geen koffie gedronken en 'k loop al bijna drie uren te wandelen en 'k ben nog niet rond. Brussel ... een pracht van een stad ... IK KOM TERUG!

Terug naar Brugge - Bredene

Voor onze laatste ochtend aan de Lac du Der reden we om 7u10 naar de site van Chantecoq om er nogmaals de uittocht van de kraanvogels mee te maken. We waren er niet alleen: het was zondagmorgen en dus ook de Fransen hadden tijd. Samen met de Belgische en Nederlandse vogelaars stonden we toch met zo'n 150 personen over het meer te kijken.

Na het ontbijt en het inpakken vertrokken we naar "les étangs d'Outines-Arrigny". Of beter gezegd de andere vertrokken en vergaten te wachten op ons! Na een telefoontje wisten we waar naartoe en vanaf de parking konden we dan samen de 3 grote vijvers bezoeken: l'étang des Landres, l'étang du Grand Coulon en l'étang de la Fôret.

Ook daar was het druk en in de kijkhutten was het drummen om een goed plaatsje te vinden. Ik kon in de tweede hut juist voor de schorre, een waterral minutenlang volgen op zo'n 3 meter van mij!

Op die schorre zaten honderden kievitten maar Rik ontdekte ook nog zwarte ruiters en kemphanen. Wat verder speelden beverratten in het gras.

Dan moesten we terug naar de camping om onze bagage in de wagens te laden en de terugweg aan te vatten. Na het uitchecken - niet zonder problemen voor de caravans 101 en 103 die nog wat beter moesten gekuist worden - reden we terug naar "Petit Pari" in Arrigny voor nog een lekkere kom pompoenensoep. Voor mij was er echter geen plaats meer ... sommige zaten nog al breed ... Maar een goede soldaat trekt zijn plan en ik at mijn boterhammekes op in de wagen. Lieve mensen zoals Isabelle en MarcDC zorgden er voor dat ik later wel een plaatsje kreeg. Dank aan beiden!

De terugreis verliep zonder problemen en rond 18u30 waren we terug op de parking in Brugge. Een uurtje later na het afzetten van 2 lieftallige medereizigsters was ik terug in Bredene.

Schiereilanden en paddenstoelen

Deze morgen was ik de enige van de groep die reeds om 7 uur op de dijk stond, alle andere lagen nog in hun bed! De hemel was niet zo kleurrijk als gisteren maar het loonde toch de moeite de uittocht van de kraanvogels nog eens mee te maken.

Na het ontbijt reden we dan naar het schiereiland van Champaubert, in 't frans: "Presqu'ile de Champaubert". Daar staat het heropgebouwde kerkje van de gemeente Champaubert, als stille en enige getuige van de 3 gemeentes die verdwenen bij het aanleggen van het meer.

We telden er ongeveer 4000 aalscholvers terwijl een zwarte roodstaart, vinken, putters en een keep voor onze voeten op de stenen van het droge meer fourageerden.

Na onze boterhammetjes verorbert te hebben in de bar "Petit Pari" in Arrigny reden we in de regen naar de "Ferme aux Grues". Ik moest zowaar mijn regenscherm uit de wagen halen om de honderd meters naar de vogelkijkhut droog te overbruggen. Deze hut van 2 verdiepingen hoog kijkt uit over de velden waar de kraanvogels zich komen versterken. Er zaten er zo'n 40 tal, maar we zagen ook 5 reetjes, 2 goudvinken en 10 watersnippen.

Op het "Presqu"ile de Larzicourt" zagen we eerst wel honderd knobbelzwanen en op de terugweg keken we minuten lang naar een middelste bonte specht. Toen we wat verder uitkeken over de "Lac d'Outines" telden we 1 waterral, 95 grote zilvereiger, 150 pijlstaarten, 6 geelgorzen en veel eenden.

Vooraleer te gaan avondeten kregen we nog een paddenstoelenles van Jef. Hij verzamelde in de voorbije dagen vele soorten in de groentenbak van onze frigo en stalde die vanavond uit in het lokaaltje van de camping. Bij een glas lekkere wijn kregen we een leerrijke uitleg.

De kerkjes in de "Pays du Der"

's Morgensvroeg stonden we met zijn allen iets voor 7u al op de dijk van het meer. De zon zou opkomen vlak voor ons en we wilden het vertrek van duizende lawaaierige kraanvogels niet missen.

Na dit enige schouwspel gingen we ontbijten, waarna we vertrokken naar "l'Etang de la Horre", een grote visvijver waar we langs wandelden en regelmatig uitkeken over het water terwijl Jef er een overvloed aan paddestoelen vond. We zagen terug vele soorten vogels maar die welke het meeste onze aandacht trok was een middelste bonte specht.

We nuttigden er onze pick-nick aan de oevers van deze vijver en reden dan verder naar Lentilles. Daar bezochten we één van de 14 kerkje die behoren tot "la route des églises à pans de bois et vitraux". Rik kroop vlug even op de zolder, misschien zat daar wel een kerkuil.

Aan de "Lac d'Amance" mochten we terug tellen: honderden kraanvogels, tientallen grote zilverreigers, 109 kleine zwanen, maar ook veel andere soorten waaronder slechtvalk, lepelaar en klapekster.

Na het avondeten in de "Pot Moret" gingen we nog even lichten in de velden. We zagen vossen, reetjes, 3 kerkuilen en 2 bosuilen.

De kraanvogels van "Le Lac du Der"

Deze morgen ben ik iets voor achten vertrokken om - na een ommetje via De Haan en Blankenberge - iets voor 9 uur aan te komen op de parking in de Baron Ruzettelaan in Brugge. Daar kreeg ik Luc, Kristof en Jef mee op onze vierdaagse MERGUS-trip naar "LE LAC DU DER". 23 leden reden in totaal mee verdeeld over 6 wagens. Het kunstmatige meer ligt in het noordoosten van Frankrijk in de regio Champagne-Ardenne, net ten zuiden van de as Vitry-le-Fraçois en Saint-Dizier. Het doet dienst als opvangbekken voor de rivier de Marne om zo overstromingen in Parijs en omgeving te voorkomen. Bij de inrichting ervan in 1974 werden drie dorpen opgeheven. Een gedenksteen herinnert hieraan.

Onderweg zagen we een groot aantal buizerds en torenvalken maar ook veel kerkuilen, deze laatste als verkeersslachtoffers in het drukke verkeer op de autowegen!

Rond 14u kwamen we aan op de camping "Le Clos du Vieux Moulin" waar we onze intrek namen in de stacaravans.

Eenmaal de bagage binnen stond vertrokken we naar het meer waar we aan het bezoekerscentrum Chantecoq een prachtig uitzicht hadden over het bijna leegstaande meer en de duizenden vogels die daar overnachten. We zagen ontelbare kraanvogels, 222 grote zilverreigers, 150 bonte strandlopers, niet te tellen kievitten en aalscholvers, maar ook kemphanen, goudplevieren, brand- en kolganzen, waterpiepers, grote zaagbekken, brilduikers, en massa's eenden.

Het donkerde vlug en toen de meeste kraanvogels terug kwamen van de velden konden we al geen kleuren meer onderscheiden.

Terug in de caravan kregen we les van Jef in het determineren van paddestoelen. Geen gemakkelijke klus maar we stelden vast dat Jef een zeer goede leermeester is! Om 19u30 gingen we avondmalen in een nabijgelegen restaurant "l'Auberge du Pot Moret". Als voorgerecht kregen we "Gésier de Volaille", kippemaagjes ...