dinsdag 26 maart 2013
Vogeltjes van bij ons
Deze namiddag deed ik een wandeling langsheen de vijvers van 't Rood Klooster in Oudergem. Ik kon heel wat "vogeltjes van bij ons" portretteren. Ik noem ze in volgorde: fuut, boomklever, koolmees, gaai, meerkoet, pimpelmees, roodborst, tjiftjaf, vink en glanskop. Het moeten niet altijd exotische beestjes zijn, niet? Ik slaagde er maar niet in een foto te maken van een nerveuse boomkruiper. 'k Zal nog eens moeten terug gaan ...
zondag 24 maart 2013
IJskoude NFBO-uitstap
Deze morgen waren de leden van de NFBO vroeg uit de veren. Althans de moedigsten onder hen: Michel, Yves, Ludo en ik. We kwamen samen om 6.30u aan Groenwaecke, het bezoekerscentrum van de Uitkerkse Polder. Het had de avond voordien nog wat gesneeuwd en een ijzige strakke wind deed de gevoelstemperatuur ver onder nul dalen. We besloten vanuit de wagen te fotograferen: het was niet doenbaar te voet de polder in te trekken.
Ook de vogeltjes hadden het koud. er was weinig te zien, laat staan te fotograferen. De hemel was nog steeds grijs, het licht schaars. Hier en daar nam ik een foto maar later belandden die allemaal in de "prullenmand". Het was pas rond negen uur dat er licht voldoende was om een deftige foto te maken.
Op de grote plas aan de Kuiperscheeweg zaten een 16-tal lepelaars. Om ze te kunnen fotograferen stond ik in de opening van de deur van mijn wagen. Zo stak ik boven het hoge riet uit.
Een bruine kiekendief kwam even over de plas gevlogen en dook het riet in. Of hij iets kon verschalken weet ik niet, ik zag deze niet meer terug! Ondertussen vlogen een groot aantal eenden op, waaronder deze pijlstaarten.
Daarna reed ik nog even naar de verste vogelkijkhut, zoals ze daar zeggen "noast tzwienekot"! Ik had geluk: tussen de vele smienten zaten ook enkele grutto's, vermoedelijk 3 ijslandse grutto's - waarvan er een kleurringen aan zijn poten had - en enkele tureluurs.
Ook de vogeltjes hadden het koud. er was weinig te zien, laat staan te fotograferen. De hemel was nog steeds grijs, het licht schaars. Hier en daar nam ik een foto maar later belandden die allemaal in de "prullenmand". Het was pas rond negen uur dat er licht voldoende was om een deftige foto te maken.
Op de grote plas aan de Kuiperscheeweg zaten een 16-tal lepelaars. Om ze te kunnen fotograferen stond ik in de opening van de deur van mijn wagen. Zo stak ik boven het hoge riet uit.
Een bruine kiekendief kwam even over de plas gevlogen en dook het riet in. Of hij iets kon verschalken weet ik niet, ik zag deze niet meer terug! Ondertussen vlogen een groot aantal eenden op, waaronder deze pijlstaarten.
Daarna reed ik nog even naar de verste vogelkijkhut, zoals ze daar zeggen "noast tzwienekot"! Ik had geluk: tussen de vele smienten zaten ook enkele grutto's, vermoedelijk 3 ijslandse grutto's - waarvan er een kleurringen aan zijn poten had - en enkele tureluurs.
woensdag 20 maart 2013
Vogels en vliegen ...
Mike zou ons naar Chicago O'Hare Airport brengen en we vertrokken uren te vroeg. We waren zinnens nog enkele ommetoertjes te maken langs natuurreservaten gelegen op de weg naar de luchthaven.
We begonnen in de nabije omgeving en reden door Plum Creek. Het ging verder naar het noorden in de richting van Willow Springs. We stopten aan verschillende meren en we bezochten "the Little Red Schoolhouse". Ik kon vele foto's nemen en telkens zag ik dat het vogels waren die ik nog niet eerder gezien had! Op een bepaald moment hadden we zelfs vier gieren in beeld!
Aangekomen op de luchthaven namen we afscheid van Mike - Pat hadden we s' morgens al bedankt voor de gastvrijheid - en we checkten ons zelf in! Alles verliep "amazing" vlot en we hadden nog tijd over voor een Starbucks Coffee!
Voor de vogelaars onder ons, hierbij de lijst van de vogels die ik zag:
- Red-winged Blackbird (Epauletspreeuw)
- Killdeer (Killdeerplevier)
- Mourning Dove (Treurduif)
- Song Sparrow (Zanggors)
- Sandhill Crane (Canadese kraanvogel)
- European Starling (Spreeuw)
- Northern Harrier (Blauwe kiekendief)
- Ring-necked Duck (Ringsnaveleend)
- Bufflehead (Buffelkopeend)
- Red-tailed Hawk (Roodstaartbuizerd)
- Northern Cardinal (Rode Kardinaal)
- White-breasted Nuthatch (Witborstboomklever)
- Red-bellied Woodpecker (Roodbuikspecht)
- Canada Goose (Canadese gans)
- Red-breasted Merganser (Middelste zaagbek)
- Greater Scaup (Topper)
- Common Goldeneye (Brilduiker)
- Ring-billed Gull (Ringsnavelmeeuw)
- American Coot (Amerikaanse meerkoet)
- Redhead (Amerikaanse Tafeleend)
- Peregrine Falcon (Slechtvalk)
- American Robin (Roodborstlijster)
- House Sparrow (Huismus)
- American Crow (Amerikaanse Kraai)
- Eastern Bluebird (Roodkeelsialia)
- Turkey Vulture (Roodkopgier)
Summary: Before leaving home we kissed Pat farewell and thanked her for this superb week in Chicago. Mike drove us to the airport but first we visited some parks on our way (mostly these along the 45 motorway). I saw a lot of birds for the first time and I could take some pictures. After arriving at the parking and using the elevator from parking lot E to the terminal 1, we left Mike and entered the airport. We had no problems to check in and we had a smooth flight to Brussels. Our love and thanks goes to Pat and Mike but also to Fred, Sharon and Karen and to Marjorie, John and their children! All of them are welcome in Brussels .... but not all at the same time ;-))
PS Here above one can see the list of the birds I saw on this trip!
dinsdag 19 maart 2013
Cabela's, Giardano's and Tequila
Vandaag bracht Mike ons naar Cabela's in Hammond. Ik wist niet wat ik mocht verwachten, "a sports shop" had ie nog gezegd. Van bij onze aankomst zag ik het al: dit moest wel een van de grootste sportwinkels zijn die ik ooit zag.
Na het binnen komen wist ik niet waar eerst gekeken: het was niet een sport shop in de ruimste zin van het woord maar eerder een vis- en jagerswinkel, waar ook kampeerders, wandelaars, trekkers, natuurfotografen o. a. hun gading vinden in kledij, schoenen, tenten, enz. en dit alles in een uitgebreid aanbod.
Midden in de winkel staat er een hoge berg met er op een groot aantal nagemaakte dieren, links was een aquarium met levende vissen, rechts andere nagemaakte zoogdieren.
Voor de vissers zag ik een heuse vliegenshop, honderden lijnen en molens. We gingen niet naar boven: daar lagen de wapens voor de jagers maar daar hadden (en hebben) wij geen interesse voor. Trouwens er was genoeg te zien op het gelijkvloers en na een flinke rondwandeling zetten we onze trip verder.
Mike toonde ons wat later de omgeving waar de familie Van den Hende leefde en werkte. We reden door Paulina Street was eens de wasserij stond, we hielden halt aan het huis van Oscar, de broer van Nicole's grootvader Everett.
Op de middag belandden we in de omgeving van de Midway-luchthaven waar we bij Giordano's Pizzeria een afspraak hadden met Karen. Het was goed haar terug te zien en ze vertelde honderd uit over haar nieuwe vriend Papaya!
's Namiddag maakte ik nadat we terug in St. John waren nog een wandeling in de omgeving. Ik zag nog een groep kraanvogels overvliegen en wat later rond 18u reden we naar Crown Point (Indiana) waar we achter het lokale stadhuis gingen eten in het Tequila Restaurante, een goed aangeschreven Mexikaan. Ik genoot met een dubbele tequila (ik kon kiezen uit zo'n 30-tal merken!) met guacamole en at daarna een lekkere wrap.
Summary: In the morning Mike drove us to Cabela's in Hammond. We had never seen such a store: one should build something like that in Brussels but then without the waepons! Later we visited the neighborhood where the family Van den Hende use to live: we saw the house of Oscar and drove through Paulina Street. At noon, we met Karen in the Giordano's near Midway airport and after a walk in the afternoon arround Pat's house we had a nice dinner in the Tequila Restaurante in Crown Point (IN).
Na het binnen komen wist ik niet waar eerst gekeken: het was niet een sport shop in de ruimste zin van het woord maar eerder een vis- en jagerswinkel, waar ook kampeerders, wandelaars, trekkers, natuurfotografen o. a. hun gading vinden in kledij, schoenen, tenten, enz. en dit alles in een uitgebreid aanbod.
Midden in de winkel staat er een hoge berg met er op een groot aantal nagemaakte dieren, links was een aquarium met levende vissen, rechts andere nagemaakte zoogdieren.
Voor de vissers zag ik een heuse vliegenshop, honderden lijnen en molens. We gingen niet naar boven: daar lagen de wapens voor de jagers maar daar hadden (en hebben) wij geen interesse voor. Trouwens er was genoeg te zien op het gelijkvloers en na een flinke rondwandeling zetten we onze trip verder.
Mike toonde ons wat later de omgeving waar de familie Van den Hende leefde en werkte. We reden door Paulina Street was eens de wasserij stond, we hielden halt aan het huis van Oscar, de broer van Nicole's grootvader Everett.
Op de middag belandden we in de omgeving van de Midway-luchthaven waar we bij Giordano's Pizzeria een afspraak hadden met Karen. Het was goed haar terug te zien en ze vertelde honderd uit over haar nieuwe vriend Papaya!
's Namiddag maakte ik nadat we terug in St. John waren nog een wandeling in de omgeving. Ik zag nog een groep kraanvogels overvliegen en wat later rond 18u reden we naar Crown Point (Indiana) waar we achter het lokale stadhuis gingen eten in het Tequila Restaurante, een goed aangeschreven Mexikaan. Ik genoot met een dubbele tequila (ik kon kiezen uit zo'n 30-tal merken!) met guacamole en at daarna een lekkere wrap.
Summary: In the morning Mike drove us to Cabela's in Hammond. We had never seen such a store: one should build something like that in Brussels but then without the waepons! Later we visited the neighborhood where the family Van den Hende use to live: we saw the house of Oscar and drove through Paulina Street. At noon, we met Karen in the Giordano's near Midway airport and after a walk in the afternoon arround Pat's house we had a nice dinner in the Tequila Restaurante in Crown Point (IN).
maandag 18 maart 2013
Sue in the Field Museum
We hadden vandaag gepland om een museum te doen: Nicole wenste immers Sue te zien!
Sue is de bijnaam voor een van de grootste bekende skeletten van een Tyrannosurus rex dat nu wordt tentoongesteld in het Field Museum in Chicago. Met zijn vieren werden we voor een dag "Field Member" en kregen we niet alleen toegang tot het museum maar ook tot 2 nevententoonstellingen: "Underground Adventure" en "Creatures of Light".
Van bij het binnenkomen zagen we het al: dit museum bezoeken zou zeker de ganse dag kosten. We stonden in de grote hall samen met Sue en twee olifanten en hoorden een jeugdorkest - vertegenwoordigers van een of andere school - enthousiast de beste muziek uit hun blaasinstrumenten halen en wat later zette een jeugdige dansgroep van een andere school haar beste beentjes voor.
Wij begonnen met de "Birds", een tentoonstelling van opgezette vogels zoals we nog nooit gezien hadden. Deze liep vloeiend over in een identieke tentoonstelling van zoogdieren, maar ook vissen, insecten, amfibieƫn, reptielen ... alles kwam aan de beurt.
In een hoekje achteraan zagen we hoe specialisten in hun labo scans nemen van allerlei items: het museum heeft er zo een 1,2 miljoen. Zo kon men o.a. na het scannen van een mummie het gelaat van de overledene met grote zekerheid reconstrueren.
's Middags aten we een broodje daar ter plaatse en daarna zetten we ons bezoek verder. Zaal in, zaal uit, de 2 nevententoonstellingen en ... toen we doodop waren, hielden we het daarbij. Op het onderste niveau (ground level) waren we nog niet geweest ... nog een reden om terug te gaan ...
In de Loop stopten we even onder de spoorweg die daar door de straten loopt om even een foto te nemen en er de doorrit van een trein mee te maken.
Lang bleven we niet buiten: het was ijzig koud, de wind deed het nog kouder aanvoelen en we wilden voor rush-hour thuis zijn ...
Summary: Today we visited the Field Museum. We were glad to meet Sue, the great T. Rex. We saw beautiful things in this great museum. They have 1,2 items to arrange! We enjoyed the birds (of course), the scanning of the mummies, the 2 exhibitions "Underground Adventure" and "Creatures of Light". We didn't make it to the ground level, we shall have to come back ...
In the Loop we stopped to let us, Nicole and I, experience the noise a passing train is making when passing above the streets.
Sue is de bijnaam voor een van de grootste bekende skeletten van een Tyrannosurus rex dat nu wordt tentoongesteld in het Field Museum in Chicago. Met zijn vieren werden we voor een dag "Field Member" en kregen we niet alleen toegang tot het museum maar ook tot 2 nevententoonstellingen: "Underground Adventure" en "Creatures of Light".
Wij begonnen met de "Birds", een tentoonstelling van opgezette vogels zoals we nog nooit gezien hadden. Deze liep vloeiend over in een identieke tentoonstelling van zoogdieren, maar ook vissen, insecten, amfibieƫn, reptielen ... alles kwam aan de beurt.
In een hoekje achteraan zagen we hoe specialisten in hun labo scans nemen van allerlei items: het museum heeft er zo een 1,2 miljoen. Zo kon men o.a. na het scannen van een mummie het gelaat van de overledene met grote zekerheid reconstrueren.
's Middags aten we een broodje daar ter plaatse en daarna zetten we ons bezoek verder. Zaal in, zaal uit, de 2 nevententoonstellingen en ... toen we doodop waren, hielden we het daarbij. Op het onderste niveau (ground level) waren we nog niet geweest ... nog een reden om terug te gaan ...
In de Loop stopten we even onder de spoorweg die daar door de straten loopt om even een foto te nemen en er de doorrit van een trein mee te maken.
Lang bleven we niet buiten: het was ijzig koud, de wind deed het nog kouder aanvoelen en we wilden voor rush-hour thuis zijn ...
Summary: Today we visited the Field Museum. We were glad to meet Sue, the great T. Rex. We saw beautiful things in this great museum. They have 1,2 items to arrange! We enjoyed the birds (of course), the scanning of the mummies, the 2 exhibitions "Underground Adventure" and "Creatures of Light". We didn't make it to the ground level, we shall have to come back ...
In the Loop we stopped to let us, Nicole and I, experience the noise a passing train is making when passing above the streets.
zondag 17 maart 2013
Bald Eagle: het Amerikaanse symbool
Na het ontbijt - Pat en Mike waren vooraf al naar de kerk geweest - reden we naar het Starved Rock State Park in Illinois omdat daar 's winters vele Amerikaanse zeearenden verblijven. En dergelijk vogel in vrijheid zien is voor elke vogelaar een unieke gebeurtenis. Mike en Pat zouden ons dit dan ook graag tonen.
We hadden ondertussen gevonden dat we best naar het Illinois Waterway Visitor Center reden omdat vandaar uit men een goed zicht heeft, niet alleen op de Starved Rock zelf, maar ook op de dam, de sluis en de rivier waar de zeearenden komen vissen.
Normaal verblijven daar vele tientallen zeearenden gedurende de maanden januari en februari, de rivier wordt daar immers steeds ijsvrij gehouden. We waren al wat laat nu op 17 maart maar we hadden geluk. Vanop de parking zag ik al een zeearend hoog in een boom zitten. Hij zat wat ver weg maar toch nam ik vlug een foto als bewijs van mijn unieke waarneming. (Later logde ik deze vogel ook op observado.org)
Daarna reden we naar het restaurant op de top van de "Rock" waar we proefden van het buffet ... 't was niet om er hier over uit te wijden ...
In de namiddag reden we terug naar Frankfort waar we verwacht werden door Marjorie - de zus van Mike - en haar man John, samen met hun drie kinderen om er St. Patrick's Day te vieren. Een typisch St. Patrick's meal werd ons aangeboden en ik moet toegeven: het smaakte mij opperbest. Achteraf bleek dat John niet alleen een goede kok is maar tevens een aangename verteller met een grote interesse voor vele oorlogen en in het bijzonder voor tanks. Dat hij daarnaast ook een "Canonien" is was ook leuk meegenomen.
Summary: On Sunday we decided to go and visit Starved Rock State Park as there are normally in the months January and February a lot of bald eagles to see. And as Pat en Mike know that I am interested in birding, they wanted me to show this unique birds. When we arrived at the parking place of the Illinois Waterway Visitor Center one bird was sitting high in a tree. I too a photo and was very happy I could do so. We had lunch there and drove then to Frankfort where we were invited by Marjorie, John and their children for a excellent St-Patrick's meal!
We hadden ondertussen gevonden dat we best naar het Illinois Waterway Visitor Center reden omdat vandaar uit men een goed zicht heeft, niet alleen op de Starved Rock zelf, maar ook op de dam, de sluis en de rivier waar de zeearenden komen vissen.
Normaal verblijven daar vele tientallen zeearenden gedurende de maanden januari en februari, de rivier wordt daar immers steeds ijsvrij gehouden. We waren al wat laat nu op 17 maart maar we hadden geluk. Vanop de parking zag ik al een zeearend hoog in een boom zitten. Hij zat wat ver weg maar toch nam ik vlug een foto als bewijs van mijn unieke waarneming. (Later logde ik deze vogel ook op observado.org)
Daarna reden we naar het restaurant op de top van de "Rock" waar we proefden van het buffet ... 't was niet om er hier over uit te wijden ...
In de namiddag reden we terug naar Frankfort waar we verwacht werden door Marjorie - de zus van Mike - en haar man John, samen met hun drie kinderen om er St. Patrick's Day te vieren. Een typisch St. Patrick's meal werd ons aangeboden en ik moet toegeven: het smaakte mij opperbest. Achteraf bleek dat John niet alleen een goede kok is maar tevens een aangename verteller met een grote interesse voor vele oorlogen en in het bijzonder voor tanks. Dat hij daarnaast ook een "Canonien" is was ook leuk meegenomen.
Summary: On Sunday we decided to go and visit Starved Rock State Park as there are normally in the months January and February a lot of bald eagles to see. And as Pat en Mike know that I am interested in birding, they wanted me to show this unique birds. When we arrived at the parking place of the Illinois Waterway Visitor Center one bird was sitting high in a tree. I too a photo and was very happy I could do so. We had lunch there and drove then to Frankfort where we were invited by Marjorie, John and their children for a excellent St-Patrick's meal!
zaterdag 16 maart 2013
Op zoek naar Everett ...
Gans toevallig - na een zoekopdracht op naam van Nicole's grootvader Everett Van den Hende - had Pat ontdekt waar het graf van die grootvader lag: op het kerkhof van Cedar Lake, niet eens zo ver weg van St John waar ze wonen. Vandaag gingen we dit opzoeken.
Na een korte rit vonden we het plaatselijke kerkje met daarachter het kerkhof. We verspreiden ons en al vlug vond Mike het graf van zowel Everett Van den Hende als van zijn vrouw Julia. Het was eventjes een moeilijk moment voor Nicole die haar grootvader maar eens gezien had toen ze 14 was en hier nu zovele jaren later voor zijn graf stond.
In de namiddag hielden we het rustig want later zouden Fred, Sharon en Karen ons komen vervoegen om samen te gaan eten bij Teibel's.
Terug kregen we veel te veel eten voorgeschoteld en zoals steeds kwamen we terug thuis met een doggy-bag ... Met een Irish whisky, geprepareerd door Fred sloten we de avond af.
Summary: Today we went to Cedar Lake to visit the grave of Everett Van den Hende, grandfather of Nicole. Later in the afternoon Fred, Sharon and Karen joined us for an evening at Teibel's. Afterwards we had an Irish coffee in the house of Mike and Pat.
Na een korte rit vonden we het plaatselijke kerkje met daarachter het kerkhof. We verspreiden ons en al vlug vond Mike het graf van zowel Everett Van den Hende als van zijn vrouw Julia. Het was eventjes een moeilijk moment voor Nicole die haar grootvader maar eens gezien had toen ze 14 was en hier nu zovele jaren later voor zijn graf stond.
In de namiddag hielden we het rustig want later zouden Fred, Sharon en Karen ons komen vervoegen om samen te gaan eten bij Teibel's.
Summary: Today we went to Cedar Lake to visit the grave of Everett Van den Hende, grandfather of Nicole. Later in the afternoon Fred, Sharon and Karen joined us for an evening at Teibel's. Afterwards we had an Irish coffee in the house of Mike and Pat.
Abonneren op:
Posts (Atom)








































