Terug naar Brugge - Bredene

Voor onze laatste ochtend aan de Lac du Der reden we om 7u10 naar de site van Chantecoq om er nogmaals de uittocht van de kraanvogels mee te maken. We waren er niet alleen: het was zondagmorgen en dus ook de Fransen hadden tijd. Samen met de Belgische en Nederlandse vogelaars stonden we toch met zo'n 150 personen over het meer te kijken.

Na het ontbijt en het inpakken vertrokken we naar "les étangs d'Outines-Arrigny". Of beter gezegd de andere vertrokken en vergaten te wachten op ons! Na een telefoontje wisten we waar naartoe en vanaf de parking konden we dan samen de 3 grote vijvers bezoeken: l'étang des Landres, l'étang du Grand Coulon en l'étang de la Fôret.

Ook daar was het druk en in de kijkhutten was het drummen om een goed plaatsje te vinden. Ik kon in de tweede hut juist voor de schorre, een waterral minutenlang volgen op zo'n 3 meter van mij!

Op die schorre zaten honderden kievitten maar Rik ontdekte ook nog zwarte ruiters en kemphanen. Wat verder speelden beverratten in het gras.

Dan moesten we terug naar de camping om onze bagage in de wagens te laden en de terugweg aan te vatten. Na het uitchecken - niet zonder problemen voor de caravans 101 en 103 die nog wat beter moesten gekuist worden - reden we terug naar "Petit Pari" in Arrigny voor nog een lekkere kom pompoenensoep. Voor mij was er echter geen plaats meer ... sommige zaten nog al breed ... Maar een goede soldaat trekt zijn plan en ik at mijn boterhammekes op in de wagen. Lieve mensen zoals Isabelle en MarcDC zorgden er voor dat ik later wel een plaatsje kreeg. Dank aan beiden!

De terugreis verliep zonder problemen en rond 18u30 waren we terug op de parking in Brugge. Een uurtje later na het afzetten van 2 lieftallige medereizigsters was ik terug in Bredene.

Schiereilanden en paddenstoelen

Deze morgen was ik de enige van de groep die reeds om 7 uur op de dijk stond, alle andere lagen nog in hun bed! De hemel was niet zo kleurrijk als gisteren maar het loonde toch de moeite de uittocht van de kraanvogels nog eens mee te maken.

Na het ontbijt reden we dan naar het schiereiland van Champaubert, in 't frans: "Presqu'ile de Champaubert". Daar staat het heropgebouwde kerkje van de gemeente Champaubert, als stille en enige getuige van de 3 gemeentes die verdwenen bij het aanleggen van het meer.

We telden er ongeveer 4000 aalscholvers terwijl een zwarte roodstaart, vinken, putters en een keep voor onze voeten op de stenen van het droge meer fourageerden.

Na onze boterhammetjes verorbert te hebben in de bar "Petit Pari" in Arrigny reden we in de regen naar de "Ferme aux Grues". Ik moest zowaar mijn regenscherm uit de wagen halen om de honderd meters naar de vogelkijkhut droog te overbruggen. Deze hut van 2 verdiepingen hoog kijkt uit over de velden waar de kraanvogels zich komen versterken. Er zaten er zo'n 40 tal, maar we zagen ook 5 reetjes, 2 goudvinken en 10 watersnippen.

Op het "Presqu"ile de Larzicourt" zagen we eerst wel honderd knobbelzwanen en op de terugweg keken we minuten lang naar een middelste bonte specht. Toen we wat verder uitkeken over de "Lac d'Outines" telden we 1 waterral, 95 grote zilvereiger, 150 pijlstaarten, 6 geelgorzen en veel eenden.

Vooraleer te gaan avondeten kregen we nog een paddenstoelenles van Jef. Hij verzamelde in de voorbije dagen vele soorten in de groentenbak van onze frigo en stalde die vanavond uit in het lokaaltje van de camping. Bij een glas lekkere wijn kregen we een leerrijke uitleg.

De kerkjes in de "Pays du Der"

's Morgensvroeg stonden we met zijn allen iets voor 7u al op de dijk van het meer. De zon zou opkomen vlak voor ons en we wilden het vertrek van duizende lawaaierige kraanvogels niet missen.

Na dit enige schouwspel gingen we ontbijten, waarna we vertrokken naar "l'Etang de la Horre", een grote visvijver waar we langs wandelden en regelmatig uitkeken over het water terwijl Jef er een overvloed aan paddestoelen vond. We zagen terug vele soorten vogels maar die welke het meeste onze aandacht trok was een middelste bonte specht.

We nuttigden er onze pick-nick aan de oevers van deze vijver en reden dan verder naar Lentilles. Daar bezochten we één van de 14 kerkje die behoren tot "la route des églises à pans de bois et vitraux". Rik kroop vlug even op de zolder, misschien zat daar wel een kerkuil.

Aan de "Lac d'Amance" mochten we terug tellen: honderden kraanvogels, tientallen grote zilverreigers, 109 kleine zwanen, maar ook veel andere soorten waaronder slechtvalk, lepelaar en klapekster.

Na het avondeten in de "Pot Moret" gingen we nog even lichten in de velden. We zagen vossen, reetjes, 3 kerkuilen en 2 bosuilen.

De kraanvogels van "Le Lac du Der"

Deze morgen ben ik iets voor achten vertrokken om - na een ommetje via De Haan en Blankenberge - iets voor 9 uur aan te komen op de parking in de Baron Ruzettelaan in Brugge. Daar kreeg ik Luc, Kristof en Jef mee op onze vierdaagse MERGUS-trip naar "LE LAC DU DER". 23 leden reden in totaal mee verdeeld over 6 wagens. Het kunstmatige meer ligt in het noordoosten van Frankrijk in de regio Champagne-Ardenne, net ten zuiden van de as Vitry-le-Fraçois en Saint-Dizier. Het doet dienst als opvangbekken voor de rivier de Marne om zo overstromingen in Parijs en omgeving te voorkomen. Bij de inrichting ervan in 1974 werden drie dorpen opgeheven. Een gedenksteen herinnert hieraan.

Onderweg zagen we een groot aantal buizerds en torenvalken maar ook veel kerkuilen, deze laatste als verkeersslachtoffers in het drukke verkeer op de autowegen!

Rond 14u kwamen we aan op de camping "Le Clos du Vieux Moulin" waar we onze intrek namen in de stacaravans.

Eenmaal de bagage binnen stond vertrokken we naar het meer waar we aan het bezoekerscentrum Chantecoq een prachtig uitzicht hadden over het bijna leegstaande meer en de duizenden vogels die daar overnachten. We zagen ontelbare kraanvogels, 222 grote zilverreigers, 150 bonte strandlopers, niet te tellen kievitten en aalscholvers, maar ook kemphanen, goudplevieren, brand- en kolganzen, waterpiepers, grote zaagbekken, brilduikers, en massa's eenden.

Het donkerde vlug en toen de meeste kraanvogels terug kwamen van de velden konden we al geen kleuren meer onderscheiden.

Terug in de caravan kregen we les van Jef in het determineren van paddestoelen. Geen gemakkelijke klus maar we stelden vast dat Jef een zeer goede leermeester is! Om 19u30 gingen we avondmalen in een nabijgelegen restaurant "l'Auberge du Pot Moret". Als voorgerecht kregen we "Gésier de Volaille", kippemaagjes ...

Griel en pestvogel

Ik kreeg nieuws binnen van het BAHC. Mijn waarneming van een griel te Oudenburg op 28 mei 2012 werd in haar vergadering van 19 oktober ll. aanvaard met opname in categorie A! Ik zocht nog even de foto op die mijn waarneming ondersteunde. Het is geen goede foto maar ruimschoots voldoende om het BAHC te overtuigen.

En toen ik deze morgen naar Bredene reed zag ik plots in een dode boom in het natuurreservaat D'Heye langsheen de Koerslaan vijf pestvogels zitten! Terug een prachtige waarneming!

Ik nam enkele foto's, reed naar ons huisje, zette de PC aan en postte deze waarneming op Rare Bird Alert Belgium. Daarna reed ik terug buiten, nam nog enkele foto's van deze mooie vogels en zag dan wat verder nog een buizerd zitten. Ook die werd vastgelegd op de gevoelige plaat, of beter op de sensor!

Toen ik terug naar huis reed na een ritje door de polders van Oudenburg en Stalhille - waar niets te zien was - stonden er al een vijftal fotografen te kijken naar die dode boom in de Koerslaan maar ... de (pest)vogels waren gaan vliegen ...

Een kanaalrat! Wasda?

Vandaag leerde ik een nieuw woord bij: een kanaalrat. Het was Frank, onze nationale weerman, die ik voor het eerst dit woord hoorde gebruiken (en dan ook uitleggen) tijdens het weerbericht 's morgen op de radio: er werd een kanaalrat verwacht tussen 11 en 17 uur!

Kleine venijnige depressies kunnen vrij plots ontstaan boven het Kanaal. Omdat dit systeem lange tijd boven water blijft, kan die zich zelf uitdiepen en ontstaat er een zeer krachtig windveld. Precies omdat het allemaal zo geniepig en kleinschalig gebeurt spreekt men van een kanaalrat.

Vandaag kwam dus zo'n beestje op ons af en ik wilde wel eens zien hoe dit in de polders zou evolueren.

Toen ik er aankwam trokken donkere wolken zich samen. De hemel boven Stalhille zag er in de kortste tijd zeer dreigend uit.

Er viel geen regen uit die wolken en de wind wakkerde aan tot stormkracht. De wolken dreven vlug af en de zon kwam plots vanonder de wolken schijnen. Dit zorgde voor mooi, zacht licht. De wind ruimde naar het westen tot noordwesten maar de hevige rukwinden - er was tot 100km/h voorspeld - bleven uit. Toch werd er zo'n 80km/h bereikt in de polders.

Dit alles kon echter de vogels niet deren. Een vlucht van zo'n 600 spreeuwen zorgde voor een uniek schouwspel. Eenmaal ze neerzaten werden ze gevolgd door een tweede vlucht: zo'n 150 wulpen vlogen over mijn hoofd ...

En toen ... toen kwamen ook hier jagers roet in het eten gooien. k reed dus maar naar huis en dacht: 't zou moeten beginnen str.. regenen!

Feestdag

Op 1 november - een trieste dag want dan denk je toch altijd aan zij die ons al verlaten hebben - ging ik pas in de vooravond naar buiten om even op het strand een frisse neus te halen.

De sfeer was er speciaal ... treurde de zee ook over de doden ... ? Ik nam enkele foto's: een voor mij, kijkend in de richting van Engeland, een links naar Oostende toe, een achter mij naar Bredene Dorp en een rechts in de richting van De Haan, Wenduine, tot aan de lichtjes van Zeebrugge ...

Klik op de foto's om ze groter te zien!