Dorp op stelten

Het was de bedoeling vandaag de boorden van een meertje af te zoeken naar steltlopers om ons aantal soorten vogels nog verder op te drijven. Maar ... onze gids vond de weg niet terug en we reden verloren in een kleine buitenwijk van Ninotsminda. De lokale bevolking was op deze zondagmorgen meer dan nieuwsgierig naar dit groepje vogelaars dat hun straten op en af liep op zoek naar wat water ...

Tot slot werd er beslist de brui aan te geven en ergens te gaan ontbijten om dan naar een ander meer te rijden. En daar konden we eindelijk terug vogels spotten: kleine strandloper, bontbekplevier, terekruiter, witvleugelstern, ...

Ik fotografeerde er twee vogeltjes die nog steeds wachten op definitieve determinatie!

's Namiddags deden we een ander meer aan. Vanop een hoogte hadden we een goed zicht op het meer en de omgeving. Grote zwermen pelikanen kwamen aangevlogen om er samen op het meer te vissen terwijl verschillende bruine kiekendieven op jacht waren boven de rietvelden.

Later, tegen de avond toe, deden we nog een bosje aan waar de oehoe gemeld was. We hadden te weinig geduld om te blijven staan, de temperatuur zakte gevoelig maar toch konden we nog een maskerklauwier spotten. Een tweede melding van deze zeldzame vogel in dit gebied!

Javakheti Plain

Op weg naar de hoogvlakte van Javakheti, zo 250 km verder naar het westen, stopten we enkele malen om vogels te spotten. Maar onze eerste halte was ... een wijnkelder! Daar kocht onze gids voor een paar Lari zowel witte als rode wijn voor later bij ons eten ...

Bedoeling was echter deze voormiddag een meer (Khozapini (Kartsakhi) Lake)te bezoeken dat juist op grens met Turkije lag. We moesten langs de weg blijven staan en vanop grote afstand over het meer kijken. Proberen dichter te komen stond gelijk aan gearresteerd worden, zo had onze gids verleden week nog ervaren. Ik zag voor het eerst de roze en de kroeskoppelikaan!

Later kregen ook wij controle, maar deze officier van dienst was zo vriendelijk ons te begeleiden naar een betere plek aan de rand van het meer om vogels te spotten in niemandsland. Vooraf moeten we echter allemaal onze paspoort afgeven. We zagen niet alleen de pelikanen maar ook de grote karekiet, de kwak, de armeense meeuw, grasmus, paapje, casarca, ... en verschillende stootvogels. Toen we na een uurtje terug aan de grenspost kwamen, krgen we onze paspoort terug.

's Avonds, na het avondmaal in Ninotsminda, bereikten we onze bestemming: hotel "Eurostar" in Akhalkalaki.

Kilometervreter

Vandaag moesten we ons terug verplaatsen: we verlieten de steppen in het oosten en reden terug naar het centrum voor één overnachting in Tbilisi. Morgen zouden we dan verder trekken naar het westen , naar de hoogvlaktes van Javakheti Plain.

Gisterenavond was een hevig onweer losgebarsten. De streek waarin we vertoefden werd erg gegeseld door de blikseminslagen en de stortregens. 's Morgens was te zien dat de wegen er verschrikkelijk slecht zouden bij liggen. Er werd dan ook besloten ons een tractor mee te geven gedurende de eerste 30 km die ons kon helpen mochten we vast geraken. En de wegen lagen er slechts bij: grote modderstromen zorgden er voor dat we regelmatig uit de bus moesten opdat die dan leeg zijn weg kon verder zoeken in de smurrie.

Plots werden we verrast door twee wolven die op een groen helling weg trokken. Ik kon nu vlug een foto nemen door het raam van de autobus.

Onderweg deden we Davit Gareji aan. Deze site - een van de oudste christelijke kloosters ter wereld - trok immers ook vogels aan.

De lijst van vogels die we daar mogelijks konden zien was lang, de werkelijkheid iets minder ... we noteerden de blauwe rotslijster, wielewaal, witte kwikstaart, zwartkopgors, kleine klapekster.

Hoogdag?

In België was het een feestdag vandaag. Zou het voor ons ook een hoogdag worden? We reden naar de oostelijke hoek van het stuwmeer op zoek naar meer "birds of prey", raptors, stootvogels ... Op de weg er naar toe zagen we boomvalk, isabeltapuit, kleine torenvalk, ...

Vanop de top van een heuvel hadden we een goed zicht op het stuwmeer en de bosjes er om heen. Twee zeearenden zaten gezellig naast elkaar op een te grote afstand voor de fotografen.

Ikzelf zocht de schaduw op van een verlaten wagon die ik eerst fotografeerde om de uitgestrektheid van het landschap te benadrukken.

's Namiddags ging ik alleen op stap. Ik volgde de linkeroever van de rivierbedding door tussen de struiken te laveren. Ik had geluk toen ik een Ménétries' grasmus kon fotograferen.

Ik keerde terug via de rechtover na eerst een rietveld te zijn overgestoken. Ik hoopte op een ontmoeting met de zwarte frankolijn maar hij bleef ver weg van mij: ik hoorde deze vogel enkel roepen.

De onafgewerkte dam

Ons bivak in het Chacuna-reservaat bestond uit drie gebouwtjes die vroeger bewoond waren geweest door de ingenieurs die de nabijgelegen stuwdam hadden gebouwd. De bouw was echter nog voor de afwerking stilgelegd en alle werklui waren verdwenen. De dam en het uitgestrekte meer lag er nu verlaten bij.

Een ideale plek voor vogelaars! Vanop de dam bekeken we links de lager gelegen bosjes en plassen, rechts het uitgestrekte meer. We zagen links dwergaalscholver,wielewaal, waterhoen, ... en rechts overvliegende roze spreeuw, zeearend, scharrelaar.

Even voorbij de dam werden we tegen gehouden door militairen die de grens met Azerbeidjan in de gaten hielden. Na het uitwisselen van wat vriendelijke schouderklopjes door onze gids mochten we verder het niemandsland in op zoek naar de rotsklever. Onderweg zagen we vale gier, bijeneter, scharrelaar. De rotsklever zagen we zeer kort zijn nest in en uit duiken.

In de namiddag gingen we op zoek naar de sakervalk. Onze gids wist een nest zijn. Het werd een lang en warme wandeling, bergop, bergaf. Langdurig werd het nest bekeken maar de valk was niet thuis: we kregen ze niet te zien. De terugweg werd gekleurd door het zien van een rosse waaierstaart, twee keizerarenden, een jakhals, verschillende landschildpadden en een sissende slang!

Van Kazbegi naar Chachuna

Zoals gewoonte een morgenwandeling gedaan van 6 tot 8u, deze maal in gezelschap van Jef. Via de dennenbosjes zijn we hoger geklommen tot aan de alpenweiden. We hoorden er duidelijk de Kaukasische berghoen roepen maar we zagen ze niet. Wel vlogen verschillende koekoeken rond in onze omgeving en we zagen ook 2 beflijsters.

Op de terugweg naar Tbilisi hielden we halt even voor een tunnel: er waren daar verschillende sneeuwvinken gemeld. Lang moesten we niet zoeken. We konden ze dicht genoeg benaderen om een foto te nemen.

Na de hoofdstad was het nog een lange rit naar het oosten. Vooraleer het Chacuna-reservaat binnen te rijden moesten we ons nog eerst melden bij de lokale autoriteiten om ons te laten registreren als bezoekers van dit gebied. Daarna dienden we vele tientalle kilometer te rijden over slechte wegen. We hadden de tijd om te kijken naar de kuif- en kalanderleeuwerik, de waterpieper, de bijeneter, de scharrelaar, de zwartkopgors, de fazant (volgens onze gids een andere soort dan die welke we hier kennen en inderdaad deze had geen witte band rond de nek).

Tot aan de Russische grens.

Voor het ontbijt trok ik alleen naar het dennenbos links van ons hotel. De eerste vogel die ik zag was een boomleeuwerik. Plots vlogen 3 roodvoorhoofdkanaries op en zetten zich op een elektriciteitsdraad. Wat een verrassing om die hier te zien. Spijtig maar ze bleven niet langs zitten: speels vlogen ze verder. Ik zag nog een bergtjiftjaf, een zwarte mees en een eekhoorn.

Na het ontbijt reden we naar een kleine vallei links van de highway in de richting van het dorpje Sno. Na een wandeling reden we verder in de richting van het volgende dorp. We zagen er: zwartkopgors, putter, grauwe gors, waterspreeuw, waterpieper, grote gele kwikstaart, roodkopklauwier, grauwe klauwier, kleine klapekster, scharrelaar , ...

Na de lunch reden we in de richting van de Russische grens, en halverwege trokken we te voet bergop langs een beekje tot aan een waterval. De natuur was er op zijn mooist. We zagen de waterspreeuw, heggenmus, zwarte roodstaart. Achteraf reden we nog tot aan de grens om even te kijken naar de Sameba tempel.