Mariano's is meer dan een bezoek waard!

Vandaag gingen we shoppen bij Mariano's! Ik wist niet wat ik daar mocht van verwachten maar ik moet eerlijk toegeven : zo'n winkel met dit ruime aanbod van eten en drinken heb ik nog nooit gezien! Alles hebben ze daar in een prachtige, rijke presentatie! Dit moet men gezien hebben! Ik kon het dus ook niet nalaten om aankopen te doen. Niet alleen kocht ik verse groenten, zoals waterkers en courgette  om er een lekker soep van te maken, maar ik kocht ook verse oregano, basilicum, peterselie en bieslook, allemaal kruiden die ik 's namiddags zou verwerken in een groentensalsa voor ons avondmaal.

Die middag aten we gerookte zalm, dronken een Pinot Grigio en genoten ook van lekkere geitenkaas uit Wisconsin. In de namiddag maakte ik een wandeling in de buurt waarbij ik voornamelijk op zoek ging naar een killdeerplevier, een vogel die bij ons niet voorkomt. Ook andere vogeltjes werd gefotografeerd, zoals een epauletspreeuw en een zanggors.

Later maakte ik alles klaar voor het avondmaal. De soep viel zodanig in de smaak dat alles uitgelepeld werd en het eten was - mede door de hulp van de sous-chef Mike - opperbest. De geroosterde steak met zuurdesembrood, groentensalsa en ruccola was echt lekker! Een flinke scheut Italiaanse rode wijn deed de rest ...

Summary: In the morning we visited Mariano's in Frankfort. I enjoyed very much this store: I could have stayed there for hours.  I bought some fresh herbs (parsley, oregano, chives, basil) to be used in a salad I prepared in the afternoon. But first I made a walk looking for some birds. Later Mike - my sous-chef - grilled the beef and the sourdough bread while I prepared the soup and a vegetables salsa. The watercress/zucchini soup and the entrée were much appreciated by all four of us! An Italian red wine completed a delicious meal!

Fred, Sharon and Karen

Vandaag zouden we Fred, de neef van Nicole, voor het eerst ontmoeten. We hadden een afspraak met hem in de Holy Family Church in Chicago waar zijn vrouw Sharon voor de parochie werkt. We werden er door haar zeer hartelijk ontvangen en weinige ogenblikken later kwam ook Karen, de dochter toe. We maakten kennis en babbelden honderd uit. Toen ook Fred opdaagde was het wel een intens moment toen Nicole haar neef voor het eerst zag.

Ze stelden voor samen te lunchen maar niet vooraleer we de kerk bezocht hadden. Sharon leidde er ons rond en nog nooit bezocht ik een kerk zo gedetailleerd: van het oksaal tot in de kelders van dit imposte gebouw bekeken we alles in detail! De toewijding van Sharon voor dit prachtige monument bleek uit de vele verhalen die ze ons vertelde. De 7 kaarsen voor OLV, de 2 koorknapen langs weerszijden van het altaar, de kelderverdieping met de vele unieke deuren, het beeld van de geknielde jongen die van straat af zichtbaar is, ... niets ontging ons.

Met zijn zevenen zaten we later aan een ronde tafel bij Tufano's in Little Italy! We vertelden honderd uit waarbij Nicole en Fred onmiddellijk een band voelden door hun gemeenschappelijk kennis van de grootouders van beiden.

In de namiddag liet Fred ons kennis maken met Chicago: we reden langs de Lake Drive, wandelden op de beach van Lake Michigan, bezochten het bezoekerscentrum van Northerly Island en eindigenden in de Signature Room at the 95th! Het zicht op Chicago is daar adembenemend (zeker vanuit de damestoiletten)!

Summary: This morning we met Fred, his wife Sharon and their daughter Karen - my Facebook-friend - in het Holy Family Church of Chicago. After a detailed visit of this church, we went for lunch at Tufano's in Little Italy. Afterwards Fred showed us a bit of Chicago: Lake Drive, the beach of Lake Michingan, the Northerly Island and last but not least the Signature Room at the 95th where the view is breath-taking!

Brussels Airlines vs. United Airlines

Vandaag 13 maart zouden we naar Chicago vliegen. Een taxi bracht ons naar de luchthaven. Bij het inchecken aan de balie van United Airlines kon men ons geen zetel toewijzen, we zouden die maar bij het inchecken van het vliegtuig krijgen. Het verwonderde mij niets: ik had de dag voordien geprobeerd ons online in te checken en dat was ook niet gelukt! Van onze neus maken - en ik kan dat - hielp niet: we waren klant van Brussels Airlines en niet van United die wel de vlucht uitvoerde!

Wij dus naar de balie van Brussels Airlines. De bediende was bereid om onmiddellijk tussen te komen bij United. Hij vertrok met onze voorlopige instapkaarten en kwam terug met andere voorlopige instapkaarten. Een juiste zitplaats kon ons niet toegewezen worden en dit zou gebeuren bij het inchecken. Wij konden wel mee - alhoewel de vlucht overboekt was (zeiden ze) - ze waren immers verplicht ons een plaats te geven.

Aan de gate werd onze naam uitgeroepen en de dame van dienst gaf ons nieuwe instapkaarten met twee zitplaatsen naast elkaar met zelfs meer beenruimte (kost normaal $100 meer vertelde ze nog)! En inderdaad 27 K en 27J waren mooie, ruime zitjes naast elkaar. Ik aan het raam, Nicole had een gangzitje. Achteraan in het vliegtuig bleken nog veel lege plaatsen te zijn .... Eigenaardig toch hé!

Na een vlucht van 8u30 landden we om 13u25 in Chicago. Nadat onze vingerafdrukken genomen waren aan de douane konden we in de armen vallen van Pat & Mike zonder nog enig probleem.

In de namiddag reden we wat rond in de omgeving van hun huis in St. John, we keken verwonderd naar het immens grote beeld van OLV aan hun kerk en 's avonds rond 21u viel ik zowaar in slaap. Maar ja, het was voor ons dan ook al 3u in de morgen ...

Summary: We left Brussels at 10AM after a few problems at the counter of United. We were clients of Brussels Airlines, so we had to wait to receive a seat at the gate! After a flight of 8h30 we arrived in Chicago and without any problems at the customs, a few minutes later we met Pat and Mike. In the afternoon we visited by car the city of St. John and were surprised to see such a tall statue of the Holy Mother ...  At 9PM I felt asleep .... it was then already 3AM for us ...

Erge winterprik

Vandaag ben ik niet buiten geweest! De reden: het sneeuwde deze morgen toen wij ontwaakten en ... het bleef sneeuwen tot de noen. Het gevolg was veel ellende zowel op de weg als op de sporen. 1600km file op onze autostrades en geen treinverkeer meer in het Brusselse. Ik nam één foto: vanop onze salontafel door het raam heen fotografeerde ik ons terrasje ...

En in de namiddag zag ik de vele waarnemingen van allerlei vogels op het strand aan de Westdam van Zeebrugge! Gestaafd met foto's zonder sneeuw! Ongelofelijk!

Op wandel naar Parc Malou

Deze morgen eventjes een frisse neus gehaald in het park Malou. De weg er naartoe liep langs Wolubilis, de metrodoorgang langsheen het Shopping Center, het riviertje de Woluwe die ook de Lindekemalemolen doet draaien, tot in het park zelf. Aan de hand van de foto's kunnen jullie de weg van mijn wandelingske volgen.

De eerste zonnestralen

Toevallig of niet, maar gisteren 5 maart had ik afgesproken met een goede vriend om eventjes bij te kletsen. Oh ja, ook mannen kunnen dat! Wij spraken af in het centrale station van Brussel en .. het weer was ronduit schitterend! Een eerste lentedag? Ik vertrok vroeg genoeg om even vooraf een wandeling te kunnen maken in het centrum van onze hoofdstad en me terug toerist te voelen in mijn eigen stad. Nou ja, eigen stad, ik bedoel de stad waar ik momenteel woon.

Achter het stadhuis, in de omgeving van het Amigo hotel - richting Manneken Pis - was het zeer druk: een enorme politiemacht liep er nerveus (al dan niet met oortje) ons belastingsgeld op te souperen! Wie zou daar aankomen? Dat moest wel iemand belangrijk zijn. Zelfs de politie-agent die ik een paar vragen stelde wist het niet (of deed alsof). Plots zag ik de stoet afkomen: na een aantal wagens en motards met blauwe lichten die de weg vrij maakten voor een aantal luxe auto's gevolgd door een ambulance! Die VIP had in zijn gevolg zelfs een ambulance nodig!

Achteraf kwam ik toch te weten dat deze belangrijke persoon niemand minder was dan de Israëlische president Shimon Peres. Waarschijnlijk zou hij nooit - zoals mijn vriend en ik - kunnen genieten van een lekkere bouillabaisse in het aan te bevelen restaurant "L'Ogenblik" in de Prinsengalerij in het centrum van Brussel - op enkele honderden meters van zijn hotel - om daarna in de zon te zitten op het terras van de "Chaloupe d'Or" en er te nippen van een lekker "Golden"! De sukkelaar ... Garçon! 't Zelfde ... maar een ander!

Wij genoten, van de zon in ons drankje, van de gezellige babbel, van elkaars présence, van onze gezamenlijke geschiedenis, van onze vriendschap! Shimon was jaloers! Dat wisten wij! Maar ja, hij had geen vrienden zoals wij ...

 

Rouge Cloître op een maandag ...

Maandagmorgen 4 maart bleek een kentering te zijn in het weer: de koude, grijze dagen waren voorbij, we mochten ons verwachten aan zonnig weer waarbij de temperatuur zou oplopen tot boven de 10° C. Ik dus naar buiten met als bestemming: de vijvers van 't Rood Klooster in Oudergem. Vele wandelaars, joggers en genieters hadden er ook zo over gedacht en genoten al van de eerste zonnestralen.

Op de eerste vijver zaten voornamelijk vele meerkoeten - zo'n 80-tal - maar ook veel kuifeend, krakeend, 2 knobbelzwanen en een eenzame fuut.

Ik wandelde langsheen de abdij van 't Rood Klooster - het gebouw staat volledig ingepakt voor renovatiewerken - tot aan de eerste visvijver. Daar zaten verschillende canadese ganzen die vervoegd werden door andere. Een mooie landing kon ik vastleggen.

Op de laatste vijver kon ik tientallen foto's nemen van een zeldzame eend. Een vrouwtje witoogeend foerageerde op enkele meters van mij: zij dook telkens maar opnieuw om wat eetbaars te vinden op de bodem van de vijver. Iedere keer dat zij terug boven kwam nam ik foto's van haar. De zon zorgde ervoor dat zij baadde in het goud!