Kleurrijke vogeltjes

Deze avond werden in het bezoekerscentrum van het Bulskampveld de foto's besproken die we voorbije zaterdag namen in de Eendeputten. Leuk om even de foto's van de collega's te zien en de commentaren te horen op de eigen foto's. Ik was tevreden met mijn resultaten.

Vooraf was ik al gaan rondtoeren in de weiden van Stalhille. Mijn aandacht ging deze keer uit naar de kleine, kleurrijke vogeltjes die aan en af vlogen. De eerste die ik kon vastleggen op de gevoelige plaat was een vrouwke roodborsttapuit. Mooi beestje hé.

In de nabije omgeving zat ook een koppeltje blauwborst. Het mannetje ervan kwam zo dicht op een paal zitten dat ik deze in full frame kon fotograferen.

Een griel! Wasda?

Pinkstermaandag! Een vrije dag ... ook voor de anderen ...

Ik was terug vroeg wakker en dus verliet ik stilletjes ons huisje nog voor 6 uur. Het was een aangenaam weertje, alles was rustig in de weiden van Stalhille, de vogeltjes kweelden en er was geen mens te zien ... Gisteren had ik de velduil niet gespot, misschien zag ik die wel deze morgen. Een bruine kiekendief was aan het jagen.

Na 2 uren besloot ik mij te verplaatsen naar de weiden Pompje. De velduil kwam toch niet opdagen. Plots zag ik op een akker een griel zitten. Waw! Wat een waarneming! Het beestje vloog op toen ik naderde en zette zich wat verder op de akker neer. Het werd onmiddellijk gemobd door een 4-tal meeuwen en vlug nam ik enkele foto's. Er kwam een andere auto aan en ik moest me verplaatsen. Seconden later stapte ik uit - ik stond op de oprit van een boerderij - en ... de vogel was weg! 't Is niet waar hé. Ik keek het veld af maar zag de griel niet meer. Ik belde naar Jan, die op zijn beurt naar Jeremy belde en enkele minuten later kwam deze aangestoven. Jan volgde wat later. Samen gingen we op zoek naar de griel: we liepen alle akkers af, speurden met onze verrekijkers en telescopen alle mogelijke plaatsen af maar het mocht niet baten we vonden de vogel niet terug.

Gelukkig had ik nog een foto - al was hij niet zo scherp - als bewijs:

Eerste communie Auke

Vandaag moesten we naar Oudenaarde voor het communiefeest van Auke. Maar eerst ging ik 's morgens nog eens kijken in de Schorreweiden. Een rietzanger en een roodborsttapuit poseerden maar al te graag.

Op de middag waren we in Oudenaarde waar we meeschoven aan de tafel. Vele foto's versierden de muren, de tafel, de geschenkjes en elke aanwezig kreeg dan nog eens een leuk aandenken aan dit feest in de vorm van een driehoekige zuil met 9 foto's van Auke. Ik was niet weinig fier dat mijn werk zoveel aandacht kreeg.

Eendeputten in het Bulskampveld (Beernem)

Vandaag mochten we onder begeleiding van Koen en Tom fotograferen in een niet-toegankelijk gebied van het Bulskampveld te Beernem: de Eendeputten. Dit kwetsbare gebied werd ons eerst voorgesteld door een lokale natuurgids die ons de zeldzame plantjes aanwees en beschreef. Daarna mochten we elk zijn gang gaan en foto's nemen mits het geheel zo weinig mogelijk te verstoren.

Het spreekt vanzelf dat de zonnedauw als eerste aan de beurt kwam. Ook ik maakte een aantal macro-opnamen van dit uitzonderlijke plantje.

IK probeerde ook even artistiek uit de hoek te komen en een lijnenspel in het water vast te leggen.

Een libel zat op een grasstengel te zonnen. Ik maakte een macro-opname met mijn 180mm-lens.

En het muizenoortje fotografeerde ik in tegenlicht.

Op de middag hield ik het voor bekeken. Ik had genoeg foto's om er donderdag aanstaande een paar te kunnen presenteren op de bespreking van de foto's.

's Avonds zaten we samen met de buren. Het zachte licht van de avondzon nodigde uit tot het maken van enkele foto's van de kinderen ...

En de Uitkerkse Polder?

Deze morgen ben ik naar de Uitkerkse Polder gereden. Ik was er redelijk vroeg (rond 6u30) maar was er niet alleen, nog andere vogelaars reden er rond. Veel was er niet te zien. De normale vogeltjes waren wel aanwezig: grutto's, eksters, graspiepers, kluten, bergeenden, scholeksters, ganzen ...

Eén enkele zomertaling baadde in het gele licht van de opkomende zon.

Een een rietgors kweelde met volle overgave zijn lied.

Ik besloot dus maar naar huis te rijden en er het terras af te spuiten met de hogedrukreiniger.

Terug aan zee ...

Donderdagavond waren we terug aan zee. Nu dat de nachten zo kort zijn profiteer ik optimaal van het vele licht om vogels te gaan spotten. Deze avond reed ik dus nog naar één van mijn favoriete plekjes: de weiden "Pompje".

Op een akker was de eerste vogel die ik zag een jonge kievit die dan nog geringd bleek te zijn. Tiens, wie zou hier in die weiden komen ringen? Ik zal dit even moeten vragen ...

Verder was het rustig, er valt niets te melden tot ... ik besluit van naar huis te rijden en ik een velduil zie zitten op een paaltje.

Ik volg hem geruime tijd met de verrekijker. 't Is goed te zien dat hij daar nog altijd is. Misschien moet ik hem wat beter opvolgen: is hij alleen of zijn ze met twee? Is het mogelijke een broedgeval? dat zou mooi zijn. Dus ... dit moet ik beter opvolgen ...

Terug naar Tbilisi

Deze morgen werd de terugreis aangevat naar Tbilisi. We bezochten op de middag de Vardzia grotten.

Dit bekende grottencomplex in Zuid-Georgië ligt dicht bij de Turkse grens en is de eerste (en ook laatste) toeristische trekpleister die we bezochten. De reden is doodsimpel: veel Oost-Mediterraanse vogelsoorten leven er in de omgeving. Zo fotografeerde ik niet alleen een rotsklever, maar waarschijnlijk ook een grote rotsklever. Dit moet echter nog bevestigd worden.

Ook de rotszwaluw en de rotsmus horen er thuis. Bij deze laatste is het gele plekje op zijn onderkin zeer opvallend!

Na het middagmaal zetten we onze reis verder in de richting van de hoofdstad. Het werd nog een lange rit, even onderbroken voor goede dag te zeggen aan de grootmoeder van onze chauffeur. En juist daar zat een dwergooruil te roepen! Een mooier einde aan deze 11 dagen durende vogelreis hadden we ons niet kunnen wensen!